110 Lydia

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
110 Lydia
Oppdaging A
Oppdaga av Alphonse Borrelly
Oppdaga dato 19. april 1870
Alternative namn B
Kategori Hovudbeltet
BaneelementC JPL
Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5)
Aphel (Q) 440,756 mill. km (2,946 AE)
Perihel (q) 377,016 mill. km (2,520 AE)
Stor halvakse (a) 408,886 mill. km (2,733 AE)
Eksentrisitet (e) 0,078
Omløpsperiode (P) 1650,493 d (4,52 år)
Gjennomsnittleg banefart 17,99 km/s
Gjennomsnittleg anomali (M) 306,394°
Banehelling (i) 5,974°
Lengda til oppstigande knute ) 56,993°
Perihelargument (ω) 281,953°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar 86,1 km
Masse 6,7×1017 kg
Tettleik ? g/cm³
Overflategravitasjon 0,0241 m/s²
Unnsleppingsfart 0,0455 km/s
Rotasjonsperiode ? d
Albedo ?
Spektralklasse M
Absolutt storleiksklasse: 7,80
Overflatetemperatur: ~168 K

110 Lydia er ein ganske stor hovudbelteasteroide med eit M-type-spektrum; kanskje består han av nikkel-jern legeringar. Asteroidefamilien Lydia er namnsett etter han. Han vart oppdaga av A. Borrelly den 19. april 1870. Asteroiden vart hans andre. Lydia okkulterte ei svak stjerne den 18. september 1999.

Smålekamar i solsystemet