119 Althaea

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
119 Althaea
Oppdaging A
Oppdaga av James Craig Watson
Oppdaga dato 3. april 1872
Alternative namn B
Kategori Hovudbeltet
BaneelementC JPL
Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5)
Aphel (Q) 417,511 mill. km (2,791 AE)
Perihel (q) 354,870 mill. km (2,372 AE)
Stor halvakse (a) 386,190 mill. km (2,582 AE)
Eksentrisitet (e) 0,081
Omløpsperiode (P) 1515,000 d (4,15 år)
Gjennomsnittleg banefart 18,51 km/s
Gjennomsnittleg anomali (M) 1,847°
Banehelling (i) 5,778°
Lengda til oppstigande knute ) 203,738°
Perihelargument (ω) 171,282°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar 57,3 km
Masse 2,0×1017 kg
Tettleik ? g/cm³
Overflategravitasjon 0,0160 m/s²
Unnsleppingsfart 0,0303 km/s
Rotasjonsperiode ? d
Albedo ?
Spektralklasse S
Absolutt storleiksklasse: 8,42
Overflatetemperatur: ~173 K

119 Althaea er ein relatvt stor hovudbelteasteroide. Han er av S-typen. Han vart oppdaga av J. C. Watson den 3. april 1872, og namnsett etter Althaia i gresk mytologi. To okkultasjonar av Althaea blei observerte i 2002 berre ein månad i frå kvarandre.

Smålekamar i solsystemet