39 Laetitia

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
39 Laetitia
Oppdaging A
Oppdaga av J, Chacornac
Oppdaga dato 8. februar 1856
Alternative namn B
Kategori Hovudbeltet
BaneelementC JPL
Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5)
Aphel (Q) 461,503 mill. km (3,085 AE)
Perihel (q) 366,877 mill. km (2,452 AE)
Stor halvakse (a) 414,190 mill. km (2,769 AE)
Eksentrisitet (e) 0,114
Omløpsperiode (P) 1682,713 d (4,61 år)
Gjennomsnittleg banefart 17,84 km/s
Gjennomsnittleg anomali (M) 58,261°
Banehelling (i) 10,383°
Lengda til oppstigande knute ) 157,168°
Perihelargument (ω) 209,560°
Fysiske eigenskapar
Dimensjonar 149,5 km
Masse ~3,5×1018 kg
Tettleik 2,0? g/cm³
Overflategravitasjon ~0,0418 m/s²
Unnsleppingsfart ~0,0790 km/s
Rotasjonsperiode 0,2141 d (5,138 t) [1]
Albedo 0,287 (geometrisk[2]
Spektralklasse S
Tilsynelatande storleiksklasse 8,86 til 12,07
Absolutt storleiksklasse: 6,1
Overflatetemperatur: ~158 K

39 Laetitia er ein stor og ljos hovudbelteasteroide.

Den vart oppdaga av Jean Chacornac 8. februar 1856 og namnsett etter Laetitia, ei romersk gudinne for glede.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. http://www.psi.edu/pds/archive/lc.html
  2. http://www.psi.edu/pds/archive/astdata04/simps04/diamalb.tab

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Smålekamar i solsystemet