Albumet My Generation

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
My Generation
Studioalbum av The Who
Utgjeve 3. desember 1965
Innspelt April 1965 og 11-15. oktober 1965 , i IBC Studios i London i England
Sjanger Rock, pop, R&B
Lengd 36:13
Selskap Brunswick LAT 8616 (UK)
Decca DL (7-)4664 (U.S.)
Produsent Shel Talmy
Kritikk
The Who-kronologi
My Generation A Quick One
(1966)

My Generation er debutalbumet til det engelske rockebandet The Who som kom ut i desember 1965. Det vart gjeve ut i USA i april 1966 som The Who Sings My Generation med eit anna plateomslag og eit noko anna innhald.

Albumet vart spelt inn like etter dei første singlane til The Who gjekk inn på listene og i følgje omslaget til Deluxe-utgåva av albumet vart det av bandet forkasta fordi det var eit hastverksarbeid og dei følte at det ikkje representerte det dei gjorde på konsertane sine på den tida. Likevel har kritikarar ofte rangert albumet som eit av dei beste rockealbuma gjennom tidene. I 2003 vart det rangert på 236. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. I 2004 plasserte same magasinet songen «My Generation» på 11. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. I 2006 rangerte NME albumet på 49. plass på lista deira over dei 100 største britiske albuma.[1]

Historie[endre | endre wikiteksten]

Albumet vart laga i den tidlege R&B-perioden til The Who og inneheld fleire R&B-songar skrivne av andre artistar, samt at songane dei sjølv laga, hovudsakleg av Pete Townshend, var i same gate.

Fleire av songane på albumet vart gjevne ut som singlar. I tillegg til «My Generation», som kom ut før albumet og nådde andreplassen på den britiske singellista, vart «A Legal Matter», «La-La-La Lies» og «The Kids Are Alright» òg gjevne ut som singlar av Brunswick etter at bandet hadde starta å gje ut nye innspelingar på Reaction i 1966. Sidan desse singlane ikkje vart marknadsført av bandet, gjorde dei det ikkje like godt som «My Generation» eller singlane på Reaction. «The Kids Are Alright» nådde likevel åttandeplassen i Sverige.

«My Generation» og «The Kids Are Alright» er to av dei songane til bandet som har vorte mest spelt av andre artistar. Medan «My Generation» er ein rå, aggressiv song som var ein forgjengar for heavymetal og punkrock, var «The Kids Are Alright» ein meir sofistikert song med klimprande gitarar, tredelte harmoniar og ein melodiøs vokal, men framleis med den drivande rytmen som The Who sine songar hadde på denne tida. I lag med andre tidlege Who-songar som «I Can’t Explain» og «So Sad About Us», vert han rekna som ein viktig føregjengar for powerpop-rørsla.[2] «Circles» var ein song som vart spelt inn av det britiske freakbeat-bandet Les Fleur de Lys rundt same tida som albumet kom ut.

Plateomslaget på den britiske originalen synte bandet med Big Ben i bakgrunnen, medan det amerikanske omslaget viste bandet ved sidan av nokre oljetønner, medan dei kikkar oppover på kamera.

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Britisk utgåve[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Pete Townshend, bortsett frå der andre er nemnde. 

Side ein
# Tittel Lengd
1. «Out in the Street»   2:31
2. «I Don’t Mind» (James Brown) 2:36
3. «The Good's Gone»   4:02
4. «La-La-La-Lies»   2:17
5. «Much Too Much»   2:47
6. «My Generation»   3:18
Side to
# Tittel Lengd
7. «The Kids Are Alright»   3:04
8. «Please, Please, Please» (Brown/John Terry) 2:45
9. «It's Not True»   2:31
10. «I'm a Man» (McDaniel) 3:23
11. «A Legal Matter»   2:48
12. «The Ox» (Townshend/Moon/Entwistle/Hopkins) 3:50

Amerikansk utgåve[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Pete Townshend, bortsett frå der andre er nemnde. 

Side ein
# Tittel Lengd
1. «Out in the Street»   2:31
2. «I Don’t Mind» (James Brown) 2:36
3. «The Good's Gone»   4:02
4. «La-La-La-Lies»   2:17
5. «Much Too Much»   2:47
6. «My Generation»   3:18
Side to
# Tittel Lengd
7. «The Kids Are Alright»   3:04
8. «Please, Please, Please» (Brown/John Terry) 2:45
9. «It's Not True»   2:31
10. «The Ox» (Townshend/Moon/Entwistle/Hopkins) 3:50
11. «A Legal Matter»   2:48
12. «Circles»   3:12
13. Utan namn (finst ikkje på den britiske originalen)  

Deluxe-utgåve[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Pete Townshend, bortsett frå der andre er nemnde. 

Disk 1
# Tittel Lengd
1. «Out in the Street»   2:31
2. «I Don’t Mind» (James Brown) 2:36
3. «The Good's Gone»   4:02
4. «La-La-La-Lies»   2:17
5. «Much Too Much»   2:47
6. «My Generation»   3:18
7. «The Kids Are Alright»   3:04
8. «Please, Please, Please» (Brown/John Terry) 2:45
9. «It’s Not True»   2:31
10. «I'm a Man» (McDaniel) 3:23
11. «A Legal Matter»   2:48
12. «The Ox» (Townshend/Moon/Entwistle/Hopkins) 3:50
13. «Circles (Instant Party)»    
14. «I Can’t Explain» (bonusspor)  
15. «Bald Headed Woman» (bonusspor)  
16. «Daddy Rolling Stone» (bonusspor)  
Disk 2 inneheld fleire bonusspor
# Tittel Lengd
1. «Leaving Here» (Holland-Dozier-Holland)  
2. «Lubie (Come Back Home)»    
3. «Shout and Shimmy»    
4. «(Love Is Like A) Heat Wave» (Holland-Dozier-Holland)  
5. «Motoring»    
6. «Anytime You Want Me»    
7. «Anyway, Anyhow, Anywhere»    
8. «Instant Party Mixture»    
9. «I Don’t Mind» (full length version)  
10. «The Good's Gone» (full length version)  
11. «My Generation» (instrumental version)  
12. «Anytime You Want Me» (a cappella version)  
13. «A Legal Matter» (mono)  
14. «My Generation» (mono)  

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. NME
  2. All-Music Guide "Power Pop" Entry