Alf Harbitz

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Alf Harbitz tidleg på 1930-talet.
Foto: Oslo Bymuseum

Alf Harbitz (1. januar 188023. desember 1964) var ein norsk forfattar, journalist og omsetjar, kjend som ein samfunnskritikar i samtida si.

Alf Harbitz var fødd i Flekkefjord. Som journalist jobba han for ei rekkje aviser, mellom anna Verdens Gang, Aftenposten og Morgenbladet. Han var også med på å redigera tidsskriftet Kringsjaa, som kom ut i Kristiania mellom 1893 og 1910. Harbitz døydde i Oslo.

Harbitz var formann for Riksmålsforbundet frå 1936 til 1937.

Verk[endre | endre wikiteksten]

  • Digte, Aschehoug (1905).
  • Gjengjældelse, Aschehoug (1906).
  • Rakels hjem, Steen (1908).
  • Novelletter, Aschehoug (1910).
  • Boken om de menneskelige svakheter, Steenske (1922).
  • Vennerne, Aschehoug (1923).
  • Motgift, Steenske (1927).
  • Bundet, Aschehoug (1930).
  • Blod og blekk, Gyldendal (1934).
  • Mannen fra den annen verden, Gyldendal (1941).
  • Tre komedier om kunst, kapital og kjærlighet, Gyldendal (1946).
  • Skyggen, Gyldendal (1949).
  • Det brenner i natten, Gyldendal (1950).

Omsetjingar[endre | endre wikiteksten]

(omsetjingsår i parentes):

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Spire Denne litteraturartikkelen som har med Noreg å gjere er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.