Bennie and the Jets

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Bennie and the Jets
Singel av Elton John
frå albumet Goodbye Yellow Brick Road
B-side «Harmony»
Utgjeve 4. februar 1974
Sjanger Glamrock
Lengd 5:23
Selskap MCA (US/Canada)
DJM Records
Låtskrivar(ar) Elton John, Bernie Taupin
Elton John-kronologi
«Candle in the Wind»
(1974)
Bennie and the Jets «Don't Let the Sun Go Down on Me»
(1974)

«Bennie and the Jets» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin.[1] Songen vart først gjeven ut på Goodbye Yellow Brick Road i 1973 og vart året etter gjeven ut som singel.

Songen fortel om «Bennie and the Jets», eit fiktivt band som Elton John visstnok var tilhengjar av. I intervju har Taupin fortalt at teksten er eit satirisk syn på musikkindustrien i 1970-åra.

Elton John var imot at songen skulle ut på singel, sidan han trudde han ville gjere det dårleg, men han vart mykje spelt på radio i USA og gjekk til slutt heilt til topps der i 1974. Singelen selde til gullplate same året og til platina i 1995. Songen gjekk òg til topps i Canada.

Axl Rose, frå Guns N' Roses, har sagt at det var «Bennie and the Jets» som inspirerte han til å verte songar. Han song sidan songen i lag med Elton John på the Freddie Mercury Tribute Concert i 1992.

Andre versjonar[endre | endre wikiteksten]

Andre artistar som har spelt songen er Beastie Boys, Katherine Heigl og James Marsden i filmen 27 Dresses, Mary J. Blige sampla melodien i «Deep Inside», Ashanti og Cher.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Bennie and the Jets at allmusic.com