Brittonske språk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Brittonske språk (eller brytonske språk) er ei undergruppe av dei keltiske språka, nærare bestemt dei øykeltiske språka. Namnet kjem frå walisisk brython, som er same ord som engelsk Briton («brite, / britisk»). Brittonske språk blir også kalla P-keltiske språk på grunn av måten fonemet *kw frå urindoeuropeisk har utvikla seg til p, til skilnad frå i goideliske språk, der det har vorte til c.

Språk[endre | endre wikiteksten]

Språkgruppa har tre nolevande språk:

I tillegg kjem det utdøydde språket kumbrisk, og kanskje piktisk.


Litteratur[endre | endre wikiteksten]

  • M. Filppula, J. Klemola og H. Pitkänen: The Celtic roots of English, Studies in languages, No. 37, University of Joensuu, Faculty of Humanities 2001, ISBN 952-458-164-7
  • J. Hawkes: The first great civilizations : life in Mesopotamia, the Indus Valley and Egypt, The history of human society series, Hutchinson, London 1973, ISBN 0-09-116580-6
  • K. Jackson: Language and history in early Britain : a chronological survey of the Brittonic languages, 1st to 12th c. A.D, Celtic studies series, Four Courts Press, Dublin 1994, ISBN 1-85182-140-6


Keltiske språk
Q-keltisk: irsk | skotsk gælisk | mansk
P-keltisk: walisisk | bretonsk | kornisk | kumbrisk | piktisk
Kontinental keltisk: keltiberisk | galatisk | norisk | lepontisk