Comes a Time

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Comes a Time
Studioalbum av Neil Young
Utgjeve 2. oktober 1978
Innspelt 28. november 1975 – 21. november 1977
Triad Recording i Fort Lauderdale i Florida; Columbia Recording Studio i London; Wally Heider Recording Studio i Hollywood; Woodland Sound Studios i Nashville; Sound Shop i Nashville og Broken Arrow Ranch i Redwood City i California
Sjanger Countryrock, folkrock, rock
Lengd 35:39
Selskap Reprise
Produsent Neil Young, David Briggs, Ben Keith, Tim Mulligan
Kritikk
Neil Young-kronologi
American Stars 'n Bars
(1977)
Comes a Time Rust Never Sleeps
(1979)

Comes a Time er eit album av Neil Young frå 1978 der han gjekk tilbake til country/folkrock-stilen frå Harvest (1972) og det nådde 7. plassen på den amerikanske albumlista. Tilhengjarane Young hadde fått etter Harvest måtte vente seks og eit halv år for ein oppfølgjar, og dette albumet var det første albumet til Young på Topp 10 sidan Harvest.

På mange av songane syng Nicolette Larson harmonivokal. Opphavleg vart albumet spelt inn som eit solalbum, men då Young spelte det for leiarane i Reprise, spurte dei han om han ikkje kunne legge rytmar på det han alt hadde. Young godtok dette og sluttproduktet var Comes a Time slik det kom ut. På to av songane var Young akkompagnert av Crazy Horse, noko som gjer at desse har ein råare stil enn den meir glatte produksjonen på resten av albumet.

Nicolette Larson gav kort tid etter ut sin eigen versjon av «Lotta Love» frå albumet og fekk ein Topp 10-hit med denne.

Innhald[endre | endre wikiteksten]

Alle songar er skrivne av Neil Young, bortsett frå der andre er nemnde. Crazy Horse speler på «Look Out For My Love» og «Lotta Love».. 

Side ein
# Tittel Lengd
1. «Goin' Back»   4:43
2. «Comes a Time»   3:05
3. «Look Out for My Love»   4:06
4. «Lotta Love»   2:38
5. «Peace of Mind»   4:11
Side to
# Tittel Lengd
6. «Human Highway»   3:09
7. «Already One»   4:53
8. «Field of Opportunity»   3:08
9. «Motorcycle Mama»   3:08
10. «Four Strong Winds» (Ian Tyson) 4:07

Medverkande[endre | endre wikiteksten]

  • Neil Young – gitar, munnspel, vokal, produksjon
  • Frank Sampedro – gitar, vokal
  • Billy Talbot – bass, vokal
  • Ralph Molina – trommer, vokal
  • Tim Mulligan – saksofon
  • Nicolette Larson – harmonivokal
  • Ben Keith – steelgitar
  • Karl Himmel – trommer
  • Tim Drummond – bass
  • Spooner Oldham – piano
  • Rufus Thibodeaux – fele
  • Joe Osborn – bass
  • Larrie Londin – trommer
  • J. J. Cale – elektrisk gitar
  • Farrel Morris – perkusjon
  • Rita Fey – autoharpe
  • Grant Boatwright, John Christopher, Jerry Shook, Vic Jordan, Steve Gibson, Dale Sellers, Ray Edenton – akustiske gitarar
  • Shelly Kurland, Stephanie Woolf, Marvin Chantry, Roy Christensen, Gary Vanosdale, Carl Goroditzby, George Binkley, Steve Smith, Larry Harvin, Larry Lasson, Carol Walker, Rebecca Lynch, Virginia Ghristensen, Maryanna Harvin, George Kosmola, Martha Mccrory, Chuck Cochran – strykarar

Kjelder[endre | endre wikiteksten]