Einar Skjæraasen
Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Einar Skjæraasen (23. juli 1900–18. juni 1966) var ein forfattar frå grenda Skjæråsen i Østre Trysil. Han var utdanna bankmann og budde i Oslo.
Diktsamlinga frå 1945 inneheld fleire dikt på dialekt. og frå og med diktsamlinga Danse mi vise, gråte min sang, var alle dikta på trysil-målføret. Bøkene hans selde godt og han vart ein folkekjær lyrikar. Fleire av dikta hans er tonesette, blant andre Danse mi vise, gråte min sang, Vandringsvise og Du ska itte trø i graset.
Skjæraasen er representert i Norsk Salmebok. Han fekk Mads Wiel Nygaards legat i 1965.
Et monument over Skjæraasen, utført av Ørnulf Bast, vart avduka i Trysil den 26. juli 1970. Han har også fått ein kulturpris oppkalla etter seg, Skjæraasenprisen.
Bibliografi [endre]
- Reflekser (1938)
- Skritt forbi min dør (1938)
- Den underlige våren (1941)
- Så stiger sevjene (1945)
- Danse mi vise, gråte min sang (1949)
- Du ska itte trø i graset (1954)
- Sju undringens mil (utvalde dikt, 1963)
- Sang i september (1965)
- Bumerke (etterletne dikt, 1966)
