Erik Brofoss

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Erik Brofoss i 1946
Foto: Ørnelund, Leif / Oslo Museum

Erik Brofoss (21. juni 19087. mai 1979), fødd i Kongsberg, var ein norsk økonom, jurist og politikar som representerte Arbeidarpartiet.

Erik Brofoss vart cand.jur. i 1931 og cand.oecon. i 1938. Han blei knytt til London-regjeringa i 1942.

Erik Brofoss blei statsråd og sjef for Finansdepartementet (finansminister) i Einar Gerhardsen si andre regjering, den reine Arbeidarpartiregjeringa, frå 5. november 1945. 6. desember 1947 tok han over Handels- og skipsfartsdepartementet, og blei handelsminister, eit departement han sjølv foreslo oppretta.[1] Dette statsrådsvervet hadde han også i Oscar Torp si regjering frå 19. november 1951 til 2. juni 1954. Han var også bestyrande statsråd i Industridepartementet i tida 18. mai 1953 til 14. september 1953.

Då Brofoss gjekk ut av regjeringa blei han sentralbanksjef i Norges Bank. Han gjekk av i 1970, då han blei direktør for det internasjonale pengefondet (IMF), der han var til 1973.

Brofoss hadde stor innverknad på den økonomiske politikken som blei ført etter 2. verdskrigen. Han var særleg oppteken av realøkonomi - det vil seie at produksjonen skulle vere grunnlaget for levestandarden, ikkje pengane.[2]

I unge år var Brofoss ein talentfull friidrettsutøvar. I 1928 tok han NM-sølv på 100 meter etter ha sprunge på 11,1. I 1930 deltok han i friidrettslandskampen mot Sverige på Bislett stadion. Den personlege rekorden hans på 100 meter var 10,8, noko som framleis er klubbrekord i Kongsberg IF.[3]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Erik Brofoss hos Stortinget.no

Referanser[endre | endre wikiteksten]

  1. Kongsberg Kommune om Erik Brofoss vei
  2. Gerhardsen, Einar: Samarbeid og Strid - Erindringer 1945-1955, Tiden Norsk Forlag (1971)
  3. Kongsberg idrettsforenings eldre historie