Giovanni Pico della Mirandola
Giovanni Pico della Mirandola (utt. pˈico della mirˈandola), (fødd 24. februar 1463 i Mirandola, død 17. november 1494 i Firenze) var ein italiensk humanist og filosof og elev av Ficino. Han var også ein del av krinsen kring Lorenzo de' Medici.
Pico er ein av dei viktigaste humanistane i renessansen. Han studerte i Bologna, Padova og Paris. Seinare drog han til Firenze og vidare til Roma, kvar han 1486 ga ut 900 teser frå alle vitenskapar med tilbod om offentleg å forsvare dei – hans vidgjetne tale Om menneskets verdighet er ein lekk av dette dette forsvaret. Pico meinte at mennesket er fritt til å byggje sin eigen personlegdom, og er i stand til å velje sitt eige eksistensnivå.
Fordi desse tesene inneheldt ymse som kyrkja ikkje kunne godta, kom Pico i søkjelyset åt inkvisisjonen. Tesene hans vart fordømd av Paven, og han måtte flykte til Frankrike, og sat også ei tid i fengsel. Seinare fekk han returnere til Italia etter Lorenzo de' Medici sin inngripen. Han drog seg då attende til ein landstad ved Firenze og fordjupa seg i studier av Platon, Aristoteles, Kabbala og hermetiske skrifter.
Pico ynskte å skape ein syntese av platonistisk og arabisk filosofi, jødisk kabbalistisk mystikk og mellomalderens skolastikk. I 1496 kom verka hans ut i Bologna. Nevøen Giovanni Francesco Pico (d. 1533) skildra livet hans og var sjølv ein fruktbar forfattar, som mellom anna var oppteken av mystikk.
[endre] Kjelder
- Delar av denne artikkelen bygger på «Giovanni Pico della Mirandola» frå Wikipedia på dansk, den 7. august 2011.
- Wikipedia på dansk oppgav desse kjeldene:
- Opslag af dr.theol. A. Th. Jørgensen i Salmonsens konversationsleksikon bd. 19, s. 134
