Halitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Halitt
Selpologne.jpg
Halitt frå Wieliczka saltgeuve i Małopolskie i Polen
Generelt
Kategori Halidmineral
Kjemisk formel NaCl
Strunz-klassifisering 03.AA.20
Krystallsymmetri Isometrisk heksoktahedral 4/m 3 2/m
Einingscelle a = 5.6404(1) Å; Z = 4
Identifikasjon
Molekylvekt 58.433 g/mol
Farge fargelaus eller kvit; òg blå, lilla, raud, rosa, gul, oransje, eller grå
Krystallform Hovudsakleg kuar og i massive sedimentære lag, men òg korna, trådaktig og kompakt
Krystallsystem Kubisk
Kløyv perfekt {001}, tre retningar kubisk
Brot Muslig
Fastleik Sprø
Mohs hardleiksskala 2 - 2.5
Glans glasaktig
Strekfarge Kvit
Transparens Gjennomsiktig
Spesifikk vekt 2.17
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar Isotrop
Brytingsindeks n = 1.544
Oppløyselegheit Vassoppløyseleg
Andre eigenskapar Salt smak, fluorescerande
Kjelder [1][2][3]

Halitt eller steinsalt er eit mineral som består av natriumklorid (NaCl). Mineralet krystalliserer oftast i terningar og er fargelaust eller kvitt.

Halitt er vanlegast i store leier som vart danna ved fordamping av avsnørte havbukter, som i ettertid vart dekte av sediment. Slike saltleier finst i bergartar av alle geologiske system, særleg perm, og varierer i tjuknad frå centimeter til kilometer. Saltet blir vunne ut av gruver eller brot i fjell.

Halitt er vanleg saman med gips, anhydritt, sylvin, kieseritt, carnallitt og fleire andre løyselege salt. Då halitt er lettare enn den omgjevande bergarten, vil saltsedimenta ha ein tendens til å flytte seg oppover i lagrekka og danne saltstokkar eller diapirar, ofte fleire kilometer i diameter. Petroleumsfeller har ofte ein «hatt» av halitt og svovel.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Commons-logo.svg Commons har multimedia som gjeld: Halitt