Hemoglobin A1c

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

HbA1c eller glykosylert hemoglobin A1c, er ein markør for nivået av glukose i blodet (blodsukkeret). Normalområdet for HbA1c ligg mellom om lag 4% til 5.9%.[1]

Glukose bind seg til ein spesifikk bindingsstad på hemoglobin i dei raude blodcellene (erytrocyttane) i ei irreversibel binding gjennom heile levetida til dei raude cellene, om lag tre månader. Mengda av glukose som er bunden til hemoglobin står i høve til konsentrasjonen av glukose i blodet, og kan målast ved laboratorieanalysar.

Personar med dårleg regulert diabetes mellitus har ofte høgare nivå av HbA1c enn det som er vanleg. Ein diabetikar med godt regulert blodsukker har eit HbA1c-nivå nær eller innanfor normalområdet (referanseområdet). Eit høgt nivå av HbA1c viser at reguleringa av sukkeret er dårleg.

Nivået av HbA1c er proporsjonalt med den gjennomsnittlege konsentrasjonen av blodsukkeret i ein periode på frå fire veker til tre månader, i praksis reknar ein dei siste seks til åtte vekene. (Somme endokrinologar meiner at hovuddelen av verdien skriv seg frå ein kortare periode; dei siste to til fire vekene før måling [2]).

Ein litt grov samanheng mellom HbA1c og gjennomsnittleg blodsukker er vist i tabellen under:

HbA1C (%) Gjsn. blodsukker (mmol/L)
5 4,5
6 6,7
7 8,3
8 10,0
9 11,6
10 13,3
11 15,0
12 16,7

Endokrinologar meiner no stort sett at HbA1c-verdiar under 6.5% kan aksepterast og tyder på god kontroll (American College of Endocrinology: The AACE System of Intensive Diabetes Self-Management — 2002 Update); «normalen» er på om lag 4-6%. Det kan vera noko vanskeleg å samanlikna ulike måleresultat fordi:

  • Den biologiske variasjonen frå person til person kan vera opp til 1% (dvs to personar med det same gjennomsnittlege blodsukkeret kan ha HbA1c-verdiar med opp til 1% skilnad).

Referansar[endre | endre wikiteksten]

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]