Japansk-ryukyu-språk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Japansk-ryukyu-språk er ein språkfamilie som består av japansk og ryukyuspråk.

Språka stammar frå eit felles urspråk kalla proto-japonisk, som i første rekkje vart skilt i to grupper, gammal-japansk og proto-ryukyuisk. I 1954 tidfesta den japanske språkforskaren Shiro Hattori denne splittinga til Yamato-perioden (250–710).[1]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. WHAT LEAVES A MARK SHOULD NO LONGER STAIN: Progressive erasure and reversing language shift activities in the Ryukyu Islands, 2005, citing Hattori, Shiro (1954) 'Gengo nendaigaku sunawachi goi tokeigaku no hoho ni tsuite' [‘Concerning the Method of Glottochronology and Lexicostatistics’], Gengo kenkyu [Journal of the Linguistic Society of Japan] v26/27


Japansk-ryukyu-språk
Japansk
Ryukyu-språk: Amami | Miyako | Okinawa | Kunigami | Yaeyama | Yonaguni