Je t'aime… moi non plus

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

- Je t'aime je t'aime
Oh oui je t'aime
- Moi non plus
- Oh mon amour
- Comme la vague irrésolue

«Je t'aime… moi non plus»
- Serge Gainsbourg (1968)

«Je t'aime...moi non plus» (fransk for «Eg elskar deg... heller ikkje eg») er ein fransk song skriven av Serge Gainsbourg, arrangert av Arthur Greenslade og sunge av Gainsbourg og kjærasten hans Jane Birkin frå 1969.

Songen vart opphavlege skrive for og spelt inn i lag med Gainsbourg sin dåverande kjæraste Brigitte Bardot i 1968. Bardot bad derimot Gainsbourg instendig om å ikkje gje ut songen, noko han heller ikkje gjorde.[1] Same året møtte Gainsbourg og vart forelska i den engelske skodespelerinna Jane Birkin på settet til filmen deira Slogan. «Je t'aime... moi non plus» vart spelt inn igjen med Birkin på vokal i staden for Bardot og gjeve ut på singel og på albumet Jane Birkin/Serge Gainsbourg tidleg i 1969

Tekst[endre | endre wikiteksten]

Teksten er skriven som ein oppdikta dialog mellom to elskarar under eit seksuelt møte. Av tekstlinjer frå songen finn ein:

  • «Je vais et je viens, entre tes reins» («Eg kjem og eg går, inn mellom hoftene dine» - reins tyder eigentleg nyre på fransk eller nedre del av ryggen.)
  • «Tu es la vague, moi l'île nue» («Du er bølgja, eg er den nakne øya»)
  • «L'amour physique est sans issue» («Fysisk kjærleik er ei blindgate»)

Kontrovers[endre | endre wikiteksten]

Det sterkt erotiske temaet i songen var sterk kost på denne tida og songen vart nerklært støytande. Teksten refererer til tabuemne som sex utan kjærleik og vart framført med mykje pust og stønn og heile songen endar i ein simulert orgasme av Birkin. Han vart bannlyst frå radio i Italia, Polen, Spania og Storbritannia, og fordømt av Vatikanstaten i ei offentleg uttale.

Suksess[endre | endre wikiteksten]

Songen vart likevel ein stor kommersiell suksess i heile Europa, noko publisiteten rundt kontroversen truleg var delvis skuld i.

I Storbritannia vart songen opphavlege gjeve ut på Fontana, men etter at han nådde nummer to på listene trekte dei han tilbake frå sal. Gainsbourg inngjekk då ein ny avtale med det sjølvstendige selskapet Major Minor og singelen vart gjeve ut på nytt og nådde heilt til topps på den britiske singellista.[2]. Songen gjekk òg til topps i Noreg.

Ei utvald liste av innspelte versjonar[endre | endre wikiteksten]

Fotnotar[endre | endre wikiteksten]

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]