Johannes Stark

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Johannes Stark
Johannes Stark.jpg
Fødd 15. april 1874
Freihung i Det tyske keisarriket
Død 21. juni 1957 (83 år)
Traunstein i Vest-Tyskland
Nasjonalitet Tyskland
Institusjonar Universitetet i Göttingen
Technische Hochschule, Hannover
RWTH Aachen
Ernst-Moritz-Arndt-Universität Greifswald
Universitetet i Würzburg
Alma mater Universitetet i München
Doktorgradsrettleiar Eugen von Lommel
Kjend for Stark-effekt
Utmerkingar Nobelprisen i fysikk (1919)

Johannes Stark (15. april 187421. juni 1957) var ein tysk fysikar. I 1913 oppdaga han Stark-effekten, dvs forskyving og oppsplitting av atoms og molekyls spektrallinjer i eit elektrisk felt.

Han vart tildelt Nobelprisen i fysikk i 1919.

Etter andre verdskrigen vart han dømd til fire års fengsel for sin aktive innsats for ein «arisk» fysikk i motsetnad til den «jødiske» fysikken til Albert Einstein og Werner Heisenberg. Grunntanken, som ein annan Nobelprisvinnar, Philipp Lenard, utvikla i firebindsverket sitt Deutsche Physik frå 1935, var at alt menneskeverk, inkludert vitskap, avspeglar rasen til skaparen, slik at tysk fysikk var meir eksperimentell og samfunnsnyttig enn den «jødiske», som vart framstilt som spekulativ og abstrakt, fordi ein «ariar» visstnok trekte slutningar frå observasjonar av naturen, medan ein jøde nøgde seg med matematiske formlar.

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Commons-logo.svg Commons har multimedia som gjeld: Johannes Stark