Jonas Lie

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Kabinettkort
Foto: Albin/Nasjonalbibliotekets arkiv
Jonas Lie

Jonas Lie (6. november 18335. juli 1908), fødd på Modum, er kalla «heima sin diktar». Lie er saman med Bjørnstjerne Bjørnson, Alexander Kielland og Henrik Ibsen, kjend som ein av dei fire store forfattarane frå tidsepoken realismen.

Den 21. januar 1904 utnemnte kongen Jonas Lie til storkrossen av St. Olavs Orden for utmerkt verksemd som diktar.

Utgjevingar[endre | endre wikiteksten]

  • Digte (1866)
  • Den Fremsynte (1870)
  • Tremasteren Fremtiden (1872)
  • Fortællinger og Skildringer fra Norge (1872)
  • Lodsen og hans Hustru (1874)
  • Faustina Strozzi (1875)
  • Thomas Ross (1878)
  • Adam Schrader (1879)
  • Grabows Kat (1880)
  • Rutland (1880)
  • Gaa Paa! (1882)
  • Livsslaven (1883)
  • Familien paa Gilje (1883)
  • En Malstrøm (1884)
  • Otte Fortællinger (1885)
  • Kommandørens Døtre (1886)
  • Et Samliv (1887)
  • Majsa-Jons (1888)
  • Digte (1889)
  • Onde Magter (1890)
  • Trold (1891)
  • Niobe (1893)
  • Lystige Koner (1894)
  • Naar Sol gaar ned (1895)
  • Dyre Rein (1896)
  • Lindelin (1897)
  • Faste Forland (1899)
  • Wullfie og Compani (1900)
  • Naar Jerntæppet falder (1901)
  • Ulfvungerne (1903)
  • Østenfor Sol, vestenfor Maane og bagom Babylons Taarn! (1905)
  • Havets Fantasier (Utkom etter hans død, 1909)