Karl VII av Det tysk-romerske riket

Karl VII av Det tysk-romerske riket. Måleri av G. Desmarees, ca. 1766

Karl VII Albrecht (fødd 6. august 1697 i Brussel, død 20. januar 1745 i München) av huset Wittelsbach var kurfyrste av Bayern og tysk-romersk keisar frå 24. januar 1742 til han døydde i München i 1745.

Han var son av kurfyrste Maximilian II Emanuel av Bayern. Familien hans vart splitta under den spanske arvefølgjekrigen og var i mange år i husarrest i Austerrike. Først i 1715 vart familien gjenforeint. Bror hans Klemens August av Bayern, seinare erkebiskop og kurfyrste av Köln, som i hovudsak støtta Habsburg-Lothringen gjennom Habsburg-suksesjonane, støtta broren og krona ham personleg som romersk keisar i Frankfurt am Main.

Føregjengar Maximilian II Emanuel

Kurfyrste av Bayern 1726–1745

Etterfylgjar Maximilian III Josef

Føregjengar Karl VI

Konge av Böhmen 1741–1743

Etterfylgjar Maria Teresia

Føregjengar Karl VI

Konge av Tyskland og tysk-romersk keisar 1742–1745

Etterfylgjar Frans I

Denne historieartikkelen som har med Tyskland å gjere er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.