Morten Lambrechts

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Morten Diderik Emil Lambrechts (4. oktober 182428. mai 1900) var ein norsk jurist og politikar. Han var fødd i Christiania, der faren var prokurator, seinare lensmann i Eiker.

Lambrechts vart student frå latinskulen i Drammen i 1840, cand. jur. i 1844. 1846 var han kopist i finansdepartementet, året etter same stilling i indredepartementet. Perioden 1844-57 var han elles ein etterspurd manuduktør. Frå 1853 var han byråsjef i indredepartementet, 1857 konstituert sivildommar i Christiania. År 1866 vart han den fyrste justitiarius i byretten i Christiania. Frå 1872 var han assessor (dommar) i høgsterett, høgsterettsjustitiarius i 1887.

Han var medlem av kongelege kommisjonar; om tilsynet med den private dampskipsfart, i unionskommisjonen 1854 om omordning av konsulatvesenet av kommisjonen om formuestilhøve mellom ektefellar 1873-75. Han var i mange år formann i kontrollkommisjonen for Gaustad asyl.

Lambrechts møtte på Stortinget fyrste gongen den 12. mars 1869, som varamann i staden for Ole Jacob Broch. På stortinga 1871-73, 1874-76 og 1882-84, der han representerte Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger, høyrde han til den konservative retninga, sjølv om han var meir moderat enn hine representantane frå hovudstaden. Han var medlem tollkomiteen i 1869, av protokollkomiteen 1871-76 og Lagtinget, fullmaktskomiteen og næringskomite nr 2 i 1880-82. I 1874 avslo han å verte statsråd i Frederik Stang sitt ministerium.

Han døydde 1900 i Kristiania.