Natteramnfamilien

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Natteramnfamilien


Nordnatthauk, Chordeiles minor og eikenatteramn, Caprimulgus vociferus
Nordnatthauk, Chordeiles minor
og eikenatteramn, Caprimulgus vociferus

Systematikk
Rike: Animalia
Rekkje: Chordata
Klasse: Aves
Orden: Caprimulgiformes
Familie: Caprimulgidae

Natteramnfamilien, Caprimulgidae, er ein biologisk familie av mellomstore nattlege fuglar med lange venger, korte bein og kort nebb. Det vitskaplege namnet kjem frå slekta Caprimulgus, som er latin for geitemjølk, noko som skyldast at mange har trudd desse fuglane syg mjølk frå geiter. Medlemmer i familien finst verda rundt og føretrekkjer habitat i skogområde, omgjeve av opne jorde og lyng myrområde. Dei fleste artane har ein lyd som er karakteristisk for arten, og som ofte høyrast langt og vidt i skumringa og om natta i hekkeperioden.

Systematikk[endre | endre wikiteksten]

Tradisjonelt har natteramnfamilien vore delt inn i to underfamiliar; «typiske natteramnar», Caprimulginae, samlar ca. 80 artar, og natthaukar, Chordeilinae, som dekkjer ca. 10 artar. Desse to gruppene liknar kvarandre mykje, men dei «typiske natteramnane» har lengre nebb og mjukare fjørdrakter. Natthaukar er avgrensa til Amerika.

Utsjånad og lydytringar[endre | endre wikiteksten]

Fuglar i natteramnfamilien har korte nebb, men eit særs stort gap, frå munnvikane stikk det ut lange, framretta bustar.

Dei fleste artane i familien har korte bein og små føter, uegna til å flytte seg med. Tre av tærne peikar framover og er samanvaksne med ei hinne fram til første leddet. Mellomtåa er mykje lengre enn dei andre og baktåa er særs kort. Vengene er lange og spisse, medan halen, som består av 10 fjør, er avrunda. Ei typisk fjørdrakt for fuglar i denne familien er mjuk og kamuflasjefarga, ho etterliknar bork eller blad. Auge og øreopningane er i regelen store.

Under hekkesesongen gjev hannar karakteristiske summande lydar.

Levevis[endre | endre wikiteksten]

Trillenatthauk,Chordeiles acutipennis i Costa Rica,
Foto: Jerry Oldenettel

Som ugler har desse fuglane lyslaus flyging. Dei er hovudsakleg aktive seint på kvelden og tidleg om morgonen, eller om natta, og den viktigaste maten deira er møll og andre større flygande insekt som dei fangar i flukt.

Ein sovande natteramn sit ikkje oppreist, men ligg på magen, vanlegvis på på eit underlag av steinar og greiner. Nokre artar sit på langs etter tregreiner i staden for på tvers som er vanleg for fuglar flest. Dette gjer dei meir krevjande å oppdage.

Dvalenatteramn har ei unik evne til å gjennomgå ei form for dvale, fuglane kan redusere kroppstemperaturen sterkt i veker eller månader, andre artar i familien kan gå inn i ei stode av dvale for kortare periodar.[1] Fuglar i natteramnfamilien legg éit eller to mønstra egg rett på bakken.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Fotnotar[endre | endre wikiteksten]

  1. Lane JE, Brigham RM, Swanson DL. (2004) "Daily torpor in free-ranging whip-poor-wills (Caprimulgus vociferus)." Physiological and Biochemical Zoology 77 (2):297-304

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]