Nikolaj Bobrikov

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Nikolaj Ivanovitsj Bobrikov

Nikolaj Ivanovitsj Bobrikov (27. januar 183917. juni 1904) var ein russisk embetsmann, offiser og generalguvernør i Storfyrstedømet Finland frå 1898. Han var Nikolaj II sin representant i Finland, og hadde som oppgåve å russifisere landet.[1]

Livssoge[endre | endre wikiteksten]

Tidleg karriere[endre | endre wikiteksten]

Bobrikov vart fødd 27. januar 1839, faren var militærlækjar. I 1858 vart han offiser og gjekk igjennom det russiske generalstabsakademiet. I 1865 vart han utnemnd til kaptein ved generalstaben og tenestegjorde i ettertid ein lengre periode i St. Peterburgs militærdistrikt.

Han avanserte til oberst i 1869 og generalmajor i 1878. I 1884 vart han generalløytnant og stabssjef ved gardetroppane i Peterburgs militærdistrikt. I 1897 vart han forfremma til general av infanteriet. Eitt år seinare vart han utnemnd til generalguvernør i i Storfyrstedømet Finland, og øvste kommandant for troppane i det finlandske militærdistrikt.

Generalguvernør for Storfyrstedømet Finland[endre | endre wikiteksten]

I helsningstalen til dei finske myndigheitene i Helsingfors framheldt han som sitt program å arbeidde for å betre tilknytninga mellom Finland og Russland. Oppgåva hans som generalguvernør gjekk ut på å russifisere Finland, tvangsinnføre russisk språk i administrasjon og skulevesen, attåt å integrere landet i riket, noko som stod i strid med Finlands grunnlov. Raden av desse tiltaka vart sett i verk av det illgjetne «Februarmanifestet». I manifestet erklærte tsaren at imperiets lover var høgare enn fyrstedømets eigne lover, at ytringsfridomen vart innskrenka, organisasjonsfridomen oppheva, og at russisk vart einerådande i embetsverket. Russisk fekk også ein større plass som finsk skulefag. I 1903 fekk Bobrikov diktatoriske fullmakter av tsaren, noko han utyntta til fulle i sitt embete.

Attentatet på Bobrikov[endre | endre wikiteksten]

16. juni 1904 vart Bobrikov skoten ned av den unge patriotiske finnen Eugen Schauman, som var misnøgd med den undertrykkjande politikken hans. Schauman skaut først Bobrikov tre gongar, for så å skyte seg sjølv to gongar. Bobrikov døydde dagen etter.[1]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Fotnotar[endre | endre wikiteksten]