Operasjon Highjump

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Little America IV med Kvalbukta i bakgrunnen.
USS «Sennet» deltok i Operasjon Highjump.

Operasjon Highjump (OpHjp), offisielt kalla The United States Navy Antarctic Developments Program, 1946-1947, var ein Antarktisoperasjon i United States Navy som ble organisert av kontreadmiral Richard E. Byrd og leia av kontreadmiral Richard H. Cruzen. Operasjon Highjump vart sett i verk 26. august 1946 og varte til slutten av februar 1947. Task Force 68 omfatta 4 700 mann, 13 fartøy og fleirefly. Hovudføremålet til Operasjon Highjump var å etablere forskingsstasjonen Little America IV.[1][2]

Tidslinje[endre | endre wikiteksten]

Den vestlege flåten av skip under leiing av kaptein Charles A. Bond nådde fram til Marquesasøyane 12. desember 1946, og USS «Henderson» og USS «Cacapon» sette opp vêrstasjonar. Den 24. desember byrja fly frå USS «Currituck» å gjennomføre rekognoseringsturar.

Den austlege flåten under leiing av kaptein George Dufek nådde Peter I Øy i slutten av desember 1946.

1. januar 1947 vart «Jack Browne» dykkermaskar og DESCO oksygenutstyr nytta på dei første amerikanske dykkertokta under den antarktiske isen.[3] Paul A. Siple var representant for US War Department på ekspedisjonen.

Den sentrale flåten, leia av kontreadmiral Richard H. Cruzen, nådde fram til Hvalbukta 15. januar 1947 og bygde her basen Little America IV med tilhøyrande rullebanar.

Marinefartøy og personell vart sendt tilbake til USA i slutten av februar 1947 då operasjonen vart avslutta på grunn av dei forverra vêrtilhøva og at vinteren kom tidleg.[2]

Ein oppfølgingsekspedisjon, Operasjon Windmill, returnerte til området sommaren etter (1947–1948).

Menneskelege tap[endre | endre wikiteksten]

30. desember 1946 omkom radiooperatørane Wendell K. Hendersin, Fredrick W. Williams og Maxwell A. Lopez då deira PBM Mariner «George 1» styrta under ein snøstorm. Seks av mannskapet overlevde ulukka og vart berget 13 dagar seinare. Ein plakett vart seinare oppført ved McMurdo Station til minne om dei tre omkomne mennene. I tillegg omkom Vance N. Woodall under lossing av eit skip på Rossbarrieren.

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Kearns, David A. (2005). «Operation Highjump: Task Force 68». Where Hell Freezes Over: A Story of Amazing Bravery and Survival. New York: Thomas Dunne Books. ss. 304. ISBN 0-312-34205-5. 
  2. 2,0 2,1 Summerhayes, C. & Beeching, P. «Hitler’s Antarctic base: the myth and the reality», Polar Record 43 (224):1–21 (2007) doi:10.1017/S003224740600578X
  3. Lang, Michael A and Robbins Ron (2009). «Scientific Diving Under Ice: A 40-Year Bipolar Research Tool.». I: Krupnik, I; Lang, MA; Miller, SE (red.). 2009. Smithsonian at the Poles: contributions to international Polar Year science.: 241–52. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Commons-logo.svg Commons har multimedia som gjeld: Operasjon Highjump