Optisk tjukkleik

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Optisk tjukkleik er eit uttrykk for kor langt lys (eller anna stråling) med ein gitt frekvens kan trenge inn i eit stoff eller medium før styrken er redusert med ein faktor på 1/e, som om lag er 2/3 av lysstyrken.

Optisk tjukkleik skildrar kor raskt lyst blir absorbert i eit stoff. Lysintensiteten som er igjen kan reknast ut med Beer-Lambert-lova:

I_{a,\lambda} = I_{0,\lambda} e^{-a \sigma_\lambda}\ ,

der -aσλ er den optiske tjukkleiken til stoffet. a er her ekstinksjonskoeffisienten og σλ vert kalla optisk luftmasse.

Den optiske tjukkleiken til eit stoff er forskjellig for kvar bølgjelengd av lyset, og kan òg variere med andre faktorar som temperatur.

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Beer-Lambert-lova