Oxfordrørsla
Oxfordrørsla (engelsk: Oxford movement) var ei anglokatolsk rørsle som sprang ut av den den anglikanske kyrkja rundt 1830 som eit forsøk på å atterreise dei katolske og oldkyrkjelege prinsippa som tilhengarane meinte låg til grunn for anglikanismen.
John Keble si preike National Apostasy den 14. juli 1833 i universitetskyrkja St Mary the Virgin blir rekna som startskotet for rørsla. Dei sentale personane, John Keble, John Henry Newman og Edward Bouverie Pusey, underviste ved University of Oxford. Eit anna kjent medlem var Frederick William Faber som liksom Newman blei katolsk prest og oratorianar.
Eit anna namn på rørsla var Tractarian Movement som dei fekk på grunn av dei mange traktatane Newman gav ut i serien Tracts for the time i tida 1833 til 1841.
Leiarane i den anglikanske kyrkja fordømde læra til oxfordtilhengarane, og stilte spørsmål ved legitimiteten til anglikanismen. Newman skreiv sjølvbiografien Apologia pro vita sua (1864) der han òg fortalde historia til Oxfordrørsla. Seinare utvikla rørsla seg til «High Church»-retninga i den anglikanske kyrkja som fekk innverknad på det liturgisk-teologiske området, i motsetnad til den protestantiske «Low Church»-retninga.
Litteratur [endre]
- Wilfrid Philip Ward: William George Ward and the Oxford movement. Macmillan, London 1889 (nytrykk New York 1977)
- Hvorfor jeg tror på Oxfordbevegelsen. Besvart av: Dr. Cathrine Hambro, skibsreder Mørland, kommandør Larsson, fengselsprest Selvig med fleire. 125 sider. Blix forlag.
