Paritet i fysikk

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Partikkelfysikk
Teoriar
Standardmodellen
Kvantemekanikk
Kvantefeltteori (QFT)
Kvanteelektrodynamikk (QED)
Kvantekromodynamikk (QCD)
Den spesielle relativitetsteorien
Vekselverknad
Sterk kjernekraft
Elektromagnetisme
Svak kjernekraft
Gravitasjon
Fargekraft
Eigenskapar
Energi
Rørslemengd
Elektrisk ladning
Spinn
Paritet
Isospinn
Svakt isospinn
Fargeladning

Paritet er i fysikk eit mogeleg utfall hos ein funksjon ved endring av forteikn for alle romlege koordinatar:

P: \begin{pmatrix}x\\y\\z\end{pmatrix} \mapsto \begin{pmatrix}-x\\-y\\-z\end{pmatrix}

Sidan P2=I så kan paritetsoperatoren ha eigenverdi 1 eller -1. Funksjoner med eigenverdi 1 har lik paritet, mens funksjonar med eigenverdi -1 har ulik paritet.

Ein (3x3) representasjon av P vil ha ein determinant på -1. Det kan berre skje ved ein kombinasjon av rotasjon og refleksjon. Paritet kan ikkje reduserast til dømes til ein 180 graders rotasjon i to dimensjonar.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]