Paulet Island

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Koordinatar: 63°35′S 55°47′W
Paulet Island
øy
none  Paulet Island, desember 2004
Paulet Island, desember 2004
Land Flag of Antarctica.svg Antarktis
stad Antarktis
 - koordinatar 63°35′S 55°47′W
Høgaste punkt
 - høgd 353 moh
Lengd 1,5 km
Breidde 1,5 km
Folketal 0
Administrert under Antarktistraktaten
Vulkantype Sinderkjegle[1]
Siste utbrot Ukjend
Kart over Graham Land, Paulet Island er vist son nr. 10
Kart over Graham Land, Paulet Island er vist son nr. 10
Paulet Island is located in Antarktis
Paulet Island (Antarktis)
[1]

Paulet Island er ei sirkelforma øy med ein diameter på kring 1,5 km som ligg 5 km søraust for Dundee Island, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho består av lavastraumar dekte av ei sinderkjegle med eit lite krater på toppen. Geotermisk varme held delar av øya isfri og den unge morfologien til vulkanen indikerer at han har vore aktiv i løpet av dei siste 1 000 år.[1] Paulet Island vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon (1839–1843) under James Clark Ross og vart namngjeven av han etter kaptein Lord George Paulet i Royal Navy.

I 1903 under Den svenske antarktiskekspedisjonen leia av Otto Nordenskiöld vart skipet hans «Antarctic» knust av isen utanfor øya.

På Paulet Island er det over 200 000 adeliepingvinar, og vert mykje vitja av turistar.

Galleri[endre | endre wikiteksten]

Sjå òg[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Bibliografi[endre | endre wikiteksten]

  • Antarctica. Sydney: Reader's Digest, 1985, pp. 152–159.
  • Child, Jack. Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum. New York: Praeger Publishers, 1988, pp. 69, 72.
  • Lonely Planet, Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, 302.
  • Stewart, Andrew, Antarctica: An Encyclopedia. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), p 752.
  • U.S. National Science Foundation, Geographic Names of the Antarctica, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980,
  • LeMasurier, W. E.; Thomson, J. W. (eds.) (1990). Vulkanar i the Antarctic Plate and Southern Oceans. American Geophysical Union. s. 512 pp. ISBN 0-87590-172-7. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]