Plystrarar

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Plystrarar


Rustbukplystrar, Pachycephala rufiventris
Rustbukplystrar, Pachycephala rufiventris

Systematikk
Rike: Animalia
Rekkje: Chordata
Klasse: Aves
Orden: Passeriformes
Familie: Pachycephalidae
Vitskapleg namn
Pachycephalidae
Swainson, 1831

Plystrarar er ein biologisk familie, Pachycephalidae, av små til mellomstore sporvefuglar. Familienamnet plystrarar inkluderer små slekter av mohouaer, pitohuiar og plognebb i tillegg til 46 artar med fellesnamnet plystrar på norsk. Medlemmene er små til medium i storleik, og har utbreiing i mesteparten av Australasia. Australia og Ny-Guinea ligg i sentrum av mangfaldet, men artar og slekter når òg New Zealand, dei sørlege Stillehavsøyane så langt som til Tonga og Samoa og delar av Asia så langt vest som India.

Skildring[endre | endre wikiteksten]

Plystrarar har leveområde i skogshabitat, dei fleste artane lever i regnskogen, særleg innanfor utbreiingsområdet i Asia og Ny-Guinea, men australske artar finst i eit breiare spekter av habitat, inkludert skog, tørre kratt og mangroveskog. Nokre artar er avgrensa til eit bestemt økosystem, medan andre er meir allsidige og kan leve i ei rekkje ulike naturtypar.

Plystrarar er kraftige fuglar med sterke nebb, og gruppa var ein gong kjent som tjukkhovud grunn av den store runde hovuda til mange artar. Fjørdrakta er raudbrun, brun, eller grå hos dei fleste artar. Likevel har nokre artar, spesielt gullplystrar og dei næraste slektningane, lyse fjørdrakter. Eit meir uvanlege trekk ved denne familien er toksin funne i fjører på nokre av Pitohui-artane.[1] Desse giftstoffa er truleg for vern mot parasittar og kan òg tene til å åtvare rovdyr frå å ta fuglane.

Plystrarar er insektetande, plukkar insekt av blad, greinar eller nedfallsblad. Medan insekt utgjer storparten av dietten, beitar dei òg på edderkoppar, ormar, tusenbein, sniglar, og små krabbar, av større artar små virveldyr som froskar, gekkoar og fugleungar. Generelt engasjerer dei seg ikkje i å jage byttedyr i flukt, i staden søkjer dei med nebbet og plukkar bytte. Berre nokre få artar er trekkfuglar, dei fleste attverande er standfuglar i tropiske miljø.[2]

Lite er kjent om forplantingsbiologien for storparten av familien, det ein har av kunnskap kjem frå ei lita mengd australske artar og dei tre Mohoua-artane på New Zealand. Dei er monogame og generelt hekkar dei parvis, men hekkegrupper har vore registrert hos nokre artar.

Fleire artar som høyrer til denne familien er framståande songarar.

Artslista[endre | endre wikiteksten]

Den nøyaktige avgrensinga av familien er usikker, til dømes slekta Mohoua, som er endemisk til New Zealand, har vore plassert i denne familien basert på ei rekkje morfologiske eigenskapar og studiar i DNA-DNA-hybridisering, men plasseringa er framleis kontroversiell.[3] Plystrarar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 [4] med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. [5]

Slekt Mohoua

Slekt Falcunculus

Slekt Oreoica

Slekt Rhagologus

Slekt Pachycare

Slekt Coracornis

Slekt Aleadryas

Slekt Pachycephala

Slekt Colluricincla

Slekt Pitohui

Slekt Eulacestoma





Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. Dumbacher JP, Beehler BM, Spande TF, Garraffo HM, Daly JW (1992). «Homobatrachotoxin in the genus Pitohui: chemical defense in birds?». Science 258 (5083): 799–801. doi:10.1126/science.1439786. PMID 1439786. 
  2. Garnett, Stephen (1991). Forshaw, Joseph. ed. Encyclopaedia of Animals: Birds. London: Merehurst Press. ss. 201. ISBN 1-85391-186-0. 
  3. Del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie D., ed (2007). «Family Pachycephalidae (Whistlers)». Picathartes to tits and chickadees. Handbook of the Birds of the World. Band 12. Barcelona: Lynx edicions. ss. 374-437. ISBN 978-84-96553-42-2. 
  4. Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, and C. L. Wood (20. desember 2010) (Excel spreadsheet), The Clements checklist of birds of the world: Version 6.5, Cornell Lab of Ornithology, http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/Clements%206.5.xls/view, henta 2. januar 2011 
  5. Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler. Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]