Simon van der Meer

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Simon van der Meer (24. november 19254. mars 2011) var ein nederlandsk ingeniør, fysikar og nobelprisvinnar.

Biografi[endre | endre wikiteksten]

Van der Meer vart fødd i Haag. Han fullførte allmennutdanninga si medan Nederland enno var okkupert av Tyskland. Han studerte teknisk fysikk ved det tekniske universitetet i Delft og tok ingeniørgrad der i 1952. Frå 1952 - 56 jobba han ved Philips forskingslaboratorium, og etter det vart han tilsett ved forskingssenteret CERN i Sveits. Han blei verande her til han pensjonerte seg.

I 1968 utvikla van der Meer stokastisk kjøling, ein teknikk som får partikkelstråler til å ha mest mogleg einsarta energi og retning. Metoden har hatt avgjerande tyding for eksperimenta ved CERN. I 1983 kunne ein for fyrste gong påvisa kraftformidlingsbosonane W og Z, også kjent som "tungt ljos". For dette vart Simon van der Meer tildelt Nobelprisen i fysikk i 1984 saman med den italienske fysikaren Carlo Rubbia.

Simon van der Meer var gift og hadde to born.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]