Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester
K. 364
Sinfonia concertante av Wolfgang Amadeus Mozart
Periode Wienerklassisismen
Komponert 1779
Typisk lengd 30:42
Satsar 3

Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester i Ess-dur, K. 364 (320d), vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart.

På tida då han vart komponert i 1779, var Mozart på reise i Europa, mellom anna i Mannheim og Paris. Den kompliserte orkesterdynamikken syner at dei europeiske orkestra på denne tida hadde vorte meir teknisk kompetente og var sterkt påverka av besøket Mozart gjorde i Mannheim i under reisa. Mozart hadde eksperimentert med sjangeren Sinfonia concertante og dette verket vert rekna som hans mest suksessfulle innan sjangeren, i overgangen mellom symfoni og solokonsert.

Instrumentering[endre | endre wikiteksten]

Stykket er skriven i tre satsar for solo fiolin, solo bratsj, to oboar, to horn og strykarar, sistnemnde med to bratsjar.

Partiet for solobratsj er skriven i D-dur i staden for Ess-dur, og instrumentet er stemd opp ein halvtone (scordaturateknikk) for å gje ein klårare tone. Denne teknikken er uvanleg når ein spelar dette på ein moderne bratsj.

Det har òg vorte arrangert for cello i staden for bratsj.

Satsar[endre | endre wikiteksten]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Mordden, Ethan. A Guide To Orkesterl Music: A Handbook for Non-Musikars (Oxford, 1980).
  • Smith, Erik. Notes to Mozart Sinfonia Concertante K364 (L.P. DECCA 1964)

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]