Sinfonia concertante

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Sinfonia concertante, s.c., er eit eit symfonisk verk for eitt (eller fleire) soloinstrument og orkester der solisten er ein del av heilskapen og orkesteret meir jambyrdig med solisten enn i ein tradisjonell solokonsert, til dømes ein pianokonsert eller fiolinkonsert. Det mest kjende verket i sjangeren er nok Mozarts Sinfonia concertante i Ess-dur for fiolin, bratsj og orkester.

Det finst ikkje ei nøyaktig grense for kva verk som skal kallast s.c. og kva som er ein vanleg solokonsert. Mange verk som vert kalla solokonsert er symfoniskt oppbygde og kunne altså kunne kallast s.c. Det finst òg enkelte symfoniar for solist og orkester.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]