Slaget ved Cassano i 1705

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Slaget ved Cassano
Del av den spanske arvefølgjekrigen
Dato 16. august 1705
Stad Cassano d'Adda, Lombardia, i dagens Italia
Resultat Taktisk fransk siger[1]
Partar
Royal Standard of the King of France.svg Frankrike Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svg Habsburg-Austerrike
Flag of the Kingdom of Prussia (1701-1750).svg Preussen
Kommandantar
Louis Joseph, duc de Vendôme Eugene av Savoie
Leopold I av Anhalt-Dessau
Styrkar
22 000[2] 24 000[2]
Tap
5 000[3] 4 000+[4]

Slaget ved Cassano, utkjempa den 16. august 1705, var ein hard kamp i den italienske krigsskodeplassen i den spanske arvefølgjekrigen. Begge sidene fekk påført store tap, men franskmennene stod att som sigerherrar.

Slaget[endre | endre wikiteksten]

I 1705 prøvde armeen til Vendôme og eit friskt korps frå Frankrike å knekke Victor Amadeus og hans nye austerrikske allierte og dei var så langt så suksessrike at hertugen trygla keisaren om å sende ein ny, frisk arme. Eugene kommanderte denne armeen, og stod opp mot ein styrke under bror til Vendôme, Philippe, kalla Grand Prior. Denne mannen, ein lat amatør, let seg sjølv overraske av det harde åtaket til Eugene på linja ved elva Adda. Då dagen gjekk mot slutten hadde austerrikarane vorte hindre i å krysse elva, på grunn av ukuelege motet til Vendôme.

Etterverknad[endre | endre wikiteksten]

Eugene av Savoie vart skadd i slaget og forlet Italia for å verte frisk i Austerrike. Dessau vart òg skadd og den prøyssiske kontingenten hans vart sterkt redusert. Den austerrikske armeen måtte trekkje seg attende til Tirol for vinteren. Likevel hadde aktiviteten til Eugene i stor grad letta presset på Piemonte, og gjort at Torino heldt ut, og dermed halde den halvhjarta hertugen av Savoie tru til den nye alliansen hans. Franskmennene utsette underlegginga av Piemonte til året etter, etter ordre frå Ludvig XIV.

Derfor var det ikkje noko direkte resultat frå dette slaget. Trass i at det gjekk mange liv tapt er slaget nesten gått i gløymeboka. Totalt mista 4 000 mann livet, og minst 6 000 vart skade. Kor mange soldatar som drukna i elva er ukjend.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Wars of the age of Louis XIV, 1650-1715: an encyclopedia of global warfare, Ed. Cathal J. Nolan, (ABC-CLIO, 2008), 72.
  2. 2,0 2,1 Lynn (1999), s. 301
  3. Jones, 286.
  4. Jones, Archer, The art of war in the Western world, (University of Illinois Press, 1987), 286.