Songarar

Songarar
Svarthovudsongar, Sylvia melanocephala Foto: Andreas Trepte
Systematikk
Rike:	Animalia
Rekkje:	Chordata
Klasse:	Aves
Orden:	Passeriformes
Familie:	Sylviidae
Slekter
Sjå teksten

Songarar, Sylviidae, er ein biologisk familie av små sporvefuglar. Songarar finst som hekkefugl i «den gamle verda», og hovudsak i Europa, Asia og, i mindre grad i Afrika. Dei fleste fuglane i tempererte regionar er sterke trekkfuglar, med overvintring i Afrika og i tropisk Asia.

Skildring

Kjønna er ofte identiske, men kan vere klårt ulike hos somme artar, særleg i slekta Sylvia. Dei er små til medium i storleik, varierande frå 9 til 16 centimeter i lengd, med eit lite, fint kvast nebb. Nesten alle artane er først og fremst insektetande, sjølv om nokre òg et frukt, nektar, eller små frø.

Dei fleste artane er monogame og byggjer enkle, koppforma reir i tett vegetasjon. Dei legg mellom to og seks egg per kull, avhengig av art. Begge foreldra vil vanlegvis hjelpe med omsut for ungane, ungane er i stand til å flyge rundt to veker gamle.

Systematikk

Utvikling

Ved byrjinga av 1900-talet, hadde omtrent einkvar kjent insektetande «songar» i «den gamle verda» på eit eller anna tidspunkt vorte plassert i familien Muscicapidae, flugesnapparar, og dei fleste heldt fram i den plasseringa. Muscicapidae var den gongen rekna som eit stort oppsamlingstakson og Sylviidae vart på eit tidspunkt skilt ut frå Muscicapidae.

Først etter midten av 1900-talet byrja oppdelinga av tidlegare «stor-Muscicapidae» for alvor. Likevel heldt Sylvidae fram som ein stor familie, med få klåre kjennelege slektskapsmønstre. Men slett ikkje så uklårt som i Timaliidae, timalar, eit anna oppsamlingstakson med meir trastliknande artar, og grensene mellom grupper frå tidlegare «stor-Muscicapidae» var mykje uklåre. Dei hovudsakleg sørlege songfuglane i familien Cisticolidae, grassongarar, vart tradisjonelt inkludert i Sylviidae. Fuglekongar, ei lita slekt i ein monotypisk familie Regulidae, vart òg ofte plassert i Sylviidae. American Ornithologists' Union (AOU) har dessutan hatt inne myggetarar som ein underfamilie innanfor Sylviidae.

På slutten av 1900-talet vart Sylviidae tenkt å samle nesten 300 små insektetande fuglar i nær 50 slekter.

Sibley & Ahlquist (1990) sameinte Sylviidae, timalar og andre grupper i ein superfamile Sylvioidea som følgje av studiar i DNA-DNA hybridisering. Dette viste at det opphavlege Muscicapidae-taksonet i utgangspunktet var definert som eit formtakson som samla heilt urelaterte songfuglar. Følgjeleg var det sett spørsmålsteikn omkring monofyli i dei einskilde «songfugllinjene».

Seinare har det blitt samla informasjon for studiar av Sylvioidea. I 2003 viste ein studie av Timaliidae relasjonar (Cibois 2003a) ved hjelp av data frå DNA at Sylviidae og Timaliidae ikkje var gjensidig monofyliske til kvarandre. Dessutan viste det seg at slekta Sylvia, typegenus i Sylvidae, viste seg vere nærare taksa som gulaugetimal, Chrysomma sinense, tradisjonelt halden for å vere ein atypisk timaliid, og chaparralfugl, Chamaea fasciata, ein gåtefull art generelt halden for å vere einaste timal i Amerika. Buttnebb, tidlegare rekna som ein familie Paradoxornithidae («rare fuglar») med uklårt slektskap var òg ein del av det som tilsynelatande var ein karakteristisk klade.

Cibois foreslo at Sylviidae offisielt skulle fjernast som takson og slekta Sylvia fusjonerast inn i Timaliidae (Cibois 2003b), men det stod att tvil om dette, og det var naudsynt å studere eit breitt spekter av taksa. Dette vart starta opp av Beresford et al. (2005) og Alström et al. (2006). Dei synte at Sylviidae, slik taksonet var på slutten av 1900-talet, samla minst fire, kanskje så mykje som sju store distinkte linjer. Forfattarane la derfor framlegg om skiping av fleire nye familiar for betre å reflektere den evolusjonære historia til sylvioid-gruppa.

Dei nye familiane er:

• Phylloscopidae,
• Cettiidae,
• Acrocephalidae og
• Megaluridae.

Familien Sylviidae, på sin side, får fleire taksa inn frå andre familiar. Likevel har den no monofyliske familien krympa mykje, det står att ca. 70 artar i 17 slekter. Men det er mykje sannsynleg at med vidare forsking vil andre taksa frå Timaliidae, Cisticolinae, eller til og Muscicapidae vil bli flytta inn i Sylviidae.

Seinare endringar i Sylviidae

Songarfamilien og timalfamilien er under stor endring, i 2009 for eksempel, blei følgjande endringar gjort til versjon 6.4 av Clementslista:

Flytting ut frå Sylviidae 2009

• Slektene Abroscopus, Tickellia, Tesia, Urosphena og Cettia flytta til ny familie Cettiidae.

• Arten gulbukskreddarfugl Phyllergates cucullatus flytta inn i slekta Phyllergates i Cettiidae.

• Gjenverande elleve artar i slekta Orthotomus flytta inn i grassongarar, Cisticolidae.

• Slekta Eremomela flytta inn i grassongarar, Cisticolidae.

• Slektene Megalurus, Cincloramphus, Schoenicola, Locustella, Bradypterus og Dromaeocercus flytta til ny familie Megaluridae.

• Slektene Eremiornis, Buettikoferella, Megalurulus, Trichocichla og Chaetornis tentativt til Megaluridae.

• Slekta Bathmocercus og arten akasiesongar, Phyllolais pulchella flytta til grassongarar, Cisticolidae.

• Tanzaniaskreddarfugl, Artisornis metopias og langnebbskreddarfugl, Artisornis moreaui flytta til grassongarar, Cisticolidae og til ny slekt Artisornis.

• Slektene Acrocephalus (kjerrsongarar), Hippolais, Chloropeta og Nesillas flytta til ny familie Acrocephalidae.

• Mahafalysongar, Thamnornis chloropetoides, lauvkronesongar, Randia pseudozosterops og betsimisarakasongar Cryptosylvicola randrianasoloi flytta til madagaskarsongarar, Bernieridae.

• Slekta Newtonia flytta til vangafamilien, Vangidae.

• Slekta Leptopoecile flytta til stjertmeiser, Aegithalidae.

• Slektene Phylloscopus (bladsongarar), og Seicercus til ny familie Phylloscopidae.

• Slekta Hyliota til ny familie hyliotaer, Hyliotidae.

• Arten svarthalesongar, Graminicola bengalensis til timalar, Timaliidae.

Flytting inn i Sylviidae 2009

• Snarsongar, Rhopophilus pekinensis flytta frå grassongarar, Cisticolidae.

• Slekta Chrysomma med tre artar frå timalar, Timaliidae.

• Slektene Conostoma og Paradoxornis, buttnebb, frå tidlegare familie Paradoxornithidae.

• Artane nattergaltimal, Parophasma galinieri og eldstjert, Myzornis pyrrhoura frå timalar, Timaliidae.

Flytting ut frå Sylviidae 2011

Vidare etter oppdateringar i 2011.

• Slektene Sylvietta, Melocichla, Sphenoeacus, Macrosphenus til familien Macrosphenidae, afrikanske songarar.

• Hemitesia til familien av 'busksongar', Cettiidae

• Amaurocichla til erlefamilien, Motacillidae

Flytting inn i Sylviidae 2011

• Dei monotypiske artane sothovudlauvtimal, Pseudoalcippe abyssinica, raudnebb, Lioptilus nigricapillus og kvistdansar, Horizorhinus dohrni, alle frå timalfamilien.

• Den splitta slekta Fulvetta med åtte artar inn i Sylviidae

Artslista

Songarar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

Slekt Parophasma Nattergaltimal, Parophasma galinieri Slekt Myzornis Eldstjert, Myzornis pyrrhoura Slekt Pseudoalcippe Sothovudlauvtimal, Pseudoalcippe abyssinica Slekt Lioptilus Raudnebb, Lioptilus nigricapillus Slekt Horizorhinus Kvistdansar, Horizorhinus dohrni Slekt Sylvia ca. 24 artar «verklege eller typiske songarar» Slekt Parisoma 4 artar nære slektningar til Sylvia Slekt Poliolais Kvithalesongar, Poliolais lopezi Slekt Graueria Kivusongar, Graueria vittata Slekt Hylia Hylia, Hylia prasina Slekt Lioparus Gullfulvetta, Lioparus chrysotis

Slekt Chrysomma Gulaugetimal, Chrysomma sinense Tjukknebbtimal, Chrysomma altirostre Flekkinntimal, Chrysomma poecilotis Slekt Fulvetta Eikefulvetta, Fulvetta ruficapilla manglar norsk namn, Fulvetta danisi Sichuanfulvetta, Fulvetta striaticollis Kvitbrynfulvetta, Fulvetta vinipectus manglar norsk namn, Fulvetta formosana Stripestrupefulvetta, Fulvetta cinereiceps Stripestrupefulvetta, Fulvetta manipurensis Rododendronfulvetta, Fulvetta ludlowi Slekt Rhopophilus Snarsongar, Rhopophilus pekinensis Slekt Chamaea Chaparralfugl, Chamaea fasciata Slekt Conostoma Storbuttnebb, Conostoma oemodium Slekt Paradoxornis ca. 18 artar buttnebb

Kjelder

• Denne artikkelen bygger på «Old World warbler» frå Wikipedia på engelsk, den 14. oktober 2010, artikkelen gav desse referansar:

• Alström, P., Ericson, P. G. P., Olsson, U., & Sundberg, P. (2006). Phylogeny and classification of the avian superfamily Sylvioidea. Molecular Phylogenetics and Evolution 38 (2): 381–397. doi:10.1016/j.ympev.2005.05.015
• Baker, K. (1997). Warblers of Europe, Asia, and North Africa. Helm ISBN 0-7136-3971-7.
• Barker, F. K., Cibois, A., Schikler, P. A., Feinstein, J., & Cracraft, J. (2004): Phylogeny and diversification of the largest avian radiation. Proceedings of the National Academy of Sciences 101 (30): 11040-11045. doi:10.1073/pnas.0401892101 PDF fulltext Supporting information
• Beresford, P., Barker, F. K., Ryan, P. G., & Crowe, T. M. (2005): African endemics span the tree of songbirds (Passeri): molecular systematics of several evolutionary 'enigmas'. Proc. Roy. Soc. Lond. B 272 (1565): 849–858. doi:10.1098/rspb.2004.2997 PDF fulltext Electronic appendix
• Cibois, A. (2003a). Mitochondrial DNA Phylogeny of Babblers (Timaliidae). Auk 120 (1): 1-20. DOI: 10.1642/0004-8038(2003)120[0035:MDPOBT]2.0.CO;2 HTML fulltext without images
• Cibois, A. (2003b). Sylvia is a babbler: taxonomic implications for the families Sylviidae and Timaliidae.Bull. B. O. C. 123: 257-261.
• Cibois, A., Slikas, B., Schulenberg, T. S., & Pasquet, E. (2001). An endemic radiation of Malagasy songbirds is revealed by mitochondrial DNA sequence data. Evolution 55 (6): 1198-1206. DOI:10.1554/0014-3820(2001)055[1198:AEROMS]2.0.CO;2 PDF fulltext
• del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie D. (editors). (2006). Handbook of the Birds of the World. Volume 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Lynx Edicions. ISBN 849655306X.
• Ericson, P. G. P. & Johansson, U. S. (2003). Phylogeny of Passerida (Aves: Passeriformes) based on nuclear and mitochondrial sequence data. Molecular Phylogenetics and Evolution 29 (1): 126–138 doi:10.1016/S1055-7903(03)00067-8 PDF fulltext
• Fuchs, J., Fjeldsa, J., Bowie, R. C. K., Voelker, G., & Pasquet, E. (2006). The African warbler genus Hyliota as a lost lineage in the Oscine songbird tree: Molecular support for an African origin of the Passerida. Molecular Phylogenetics and Evolution 39 (1): 186-197. doi::10.1016/j.ympev.2005.07.020
• Shirihai, H., Gargallo, G., & Helbig, A. J. (2001). Sylvia Warblers. Helm ISBN 0-7136-3984-9.
• Sibley, C. G. & Ahlquist, J. E. (1990). Phylogeny and classification of birds. Yale University Press, New Haven, Conn.
• Simms, E. (1985). British warblers. Collins, London. ISBN 0-00-219404-X.
• Yamagishi, S., Honda, M., Eguchi, K., & Thorstrom, R. (2001). Extreme endemic radiation of the Malagasy Vangas (Aves: Passeriformes). Journal of Molecular Evolution 53 (1): 39-46. doi:10.1007/s002390010190 (HTML abstract)

• Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, and C. L. Wood. 2009. The Clements checklist of birds of the world: Version 6.4 Lest 14. august 2010
• Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler. Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)

Referansar

Bakgrunnsstoff

• Videoar av songarar hos Internet Bird Collection