Termisk verkningsgrad

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk

Termisk verkningsgrad vert definert som tilhøvet mellom energien (termodynamisk arbeid) som vert utvunnen (overført til mekanisk arbeid) frå eit termodynamisk system og tilført varmestraumen (Q) til systemet[1]:

\eta = \frac{W}{Q}.

Den øvre grensa for termisk verkningsgrad (som ikkje kan overstigast), Carnotverkningsgraden, er [1]

\eta_c=1-\frac{T_n}{T_h} ,

der Tn er den lågaste og Th er den høgaste temperaturen (uttrykt i Kelvin) i prosessen. Maksimalverkningsgraden avheng difor av temperaturendringa i systemet.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 Moran, M.J. og Shapiro, H.N., Fundamentals of engineering thermodynamics, 5. utg., John Wiley & Sons, 2006.