Tukanskjeggfuglar

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Tukanskjeggfuglar


Klonebbskjeggfugl, Semnornis frantziiFoto: Flickr-brukar Clickor
Klonebbskjeggfugl, Semnornis frantzii
Foto: Flickr-brukar Clickor

Systematikk
Rike: Animalia
Rekkje: Chordata
Klasse: Aves
Orden: Piciformes
Familie: Semnornithidae
Slekt: Semnornis
Artar
Vitskapleg namn
Semnornis
Jardine, 1855

Tukanskjeggfuglar er to artar store skjeggfuglar i den biologiske slekta Semnornis som lever i den neotropiske regionen. Slekta er no rekna som ein distinkt familie Semnornithidae i ordenen spettefuglar.

Utbreiing og habitat[endre | endre wikiteksten]

Klonebbskjeggfugl er avgrensa til dei fuktige skogane i høglandet i Costa Rica og Panama. Arten tukanskjeggfugl er funnen i same type habitat i dei vestlege alpine skogane i Ecuador og Colombia. I tillegg til urskog kan dei okkupere skogkantar og skog i gjenvekst. Ingen av artane er trekkfuglar, og ungar synest ikkje å spreie seg langt etter at dei er flygedyktige, unge tukanskjeggfuglar berre ein halv kilometer frå hekkestaden.[1]

Tukanskjeggfugl, Semnornis ramphastinus
Foto: Michael Woodruff

Skildring[endre | endre wikiteksten]

Semnornis-skjeggfuglar er ganske store skjeggfuglar, mellom 18 og 21 centimeter. Arten tukanskjeggfugl er større enn klonebbskjeggfugl og betydeleg tyngre.[1] Begge har store, hovne nebb og manglar tydeleg kjønnsdimorfisme i fjørdrakta.[2] Fjørdrakta av klonebbskjeggfugl er orangebrun, arten tukanskjeggfugl er meir karakteristisk mønstra med svart, raudt, grått og gullfarge.[1]

Åtferd[endre | endre wikiteksten]

Tukanskjeggfuglar er mykje sosiale, og kan sjåast anten i små grupper på opp til fem eller seks individ, eller aleine.[1] Dei er aktive om dagen frå tidleg morgon. Klonebbskjeggfugl søv på felles kvileplassar om natta når det ikkje er hekkesesong. Så mange som 19 fuglar kan kvile saman i eit hol, anten eit modifisert reir eller eit forlate reir av ein hakkespett. Gjennom hekkesesongen kviler paret i eige reir.[3]

Dietten av desse to artane er sett saman av frukt og insekt. Samansettinga er meir lik tukanar enn andre skjeggfuglar og er dominert av frukt. I ei undersøking hos begge artane fann ein ikkje anna enn frukt i magen hos alle kontrollerte individ.[4] Dei kan ete frukta heile, halde frukta med ein fot, bryte ho opp og ete, eller knuse frukta og ete. Insekt er meir vanleg i kosten for ungar, ca. 40% av maten brakt til reir av arten tukanskjeggfugl er insekt. Tukanskjeggfuglar kan òg mate ungane sine med små mengder av virveldyr.[1] Dei har òg vorte registrert blomar i føda.[3]

Begge artar av tukanskjeggfuglar er monogame hekkarar. Klonebbskjeggfugl forsvarer hekketerritoriet mot alle andre av same arten.[3] Arten tukanskjeggfugl, derimot har territorium, men hjelparar kan vere med å syte for ungane i samarbeidande hekking.[5]

Taksonomi[endre | endre wikiteksten]

Semnornis var tidlegare ofte med i ein parafyletisk familie Capitonidae av alle verdas skjeggfuglar, men nyleg vanlegvis rekna som sin eigen familie Semnornithidae.

Artslista[endre | endre wikiteksten]

Slekt Semnornis

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Horne, J; Short, L (2002). «Family Capitonidae (Barbets)». I Del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie D.. Jacamars to woodpeckers. Handbook of the Birds of the World. Band 7. Barcelona: Lynx edicions. ss. 218–219. ISBN 84-87334-37-7. 
  2. Ripley, S, Dillon (1945). «The Barbets». The Auk 62 (4): 542–563. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Skutch, Alexander (1944). «The Life-History of the Prong-Billed Barbet». Auk 61 (1): 61–88. 
  4. Remsen, Jr., J.V.; Hyde, Mary Ann and Angela Chapman (1993). «The Diets of Neotropical Trogons, Motmots, Barbets and Toucans». The Condor 95 (1): 178–192. doi:10.2307/1369399. 
  5. Restrepo, Carla; Monddragon, Marta (1998). «Cooperative Breeding in the Frugivorous Toucan barbet (Semnornis ramphastinus)». The Auk 115 (1): 4–15. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Commons-logo.svg Commons har multimedia som gjeld: Tukanskjeggfuglar