Uranusmånen Miranda

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Miranda
Miranda
Oppdaging
Oppdagar Gerard Kuiper
Oppdaga dato 1948
Baneparametrar
Middelradius 129 872 km
Eksentrisitet ~0,0013
Omløpsperiode 1,413479d
Banehelling 4,34°
Er ein satellitt til Uranus
Fysiske eigenskapar
Middeldiameter 471,6 km
Overflateareal 700 000 km2
Masse 6,59·1019 kg
Middeltettleik 1,20 g/cm3
Overflategravitasjon 0,079 m/s2
Rotasjonsperiode 1,413479 døgn
Aksehelling  ?°
Albedo 0,34
Overflatetemp. 86 K
Atmosfærisk trykk 0 kPa
Detaljfoto av Miranda, teke av Voyager 2, syner klårt den ujamne yta på månen, som kan koma frå tektoniske platerørsler.

Miranda er ein av månane til Uranus. Månen har dramatiske ytetrekk av uvisst opphav. Han vart oppdaga på teleskopbilete 16. februar 1948 av Gerard P. Kuiper frå McDonald-observatoriet i vestre Texas. Han var den siste månen som vart oppdaga før Voyager 2 vitja uranussystemet.

Ein type ytetrekk som Miranda har vert kalla korona, og det finst tre av desse. Ein kjenner ikkje til at andre objekt i solsystemnet har denne typen ytetrekk. Koronaene har få krater og inneheld samlingar med dalar og rekkjer med høgre terreng. Dei har skarpe grenser til områda som har mykje krater, og som ein reknar med er eldre.

Forskarar har ulike meiningar om korleis koronaene oppstod.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]