135 Hertha
| Oppdaging | |
|---|---|
| Oppdaga av | Christian Heinrich Friedrich Peters |
| Oppdagingsdato | 18. februar 1874 |
| Baneskildring | |
| Epoke 31. desember 2006 (JD 2454100,5) | |
| Aphel | 438,283 mill. km (2,930 AE) |
| Perihel | 288,252 mill. km (1,927 AE) |
| 363,268 mill. km (2,428 AE) | |
| Eksentrisitet | 0,207 |
| 246,145° | |
| Banehelling | 2,305° |
| 343,896° | |
| 340,012° | |
| Fysiske eigenskapar | |
| Dimensjonar | 79,2 km |
| Masse | 5,2×1017 kg |
| ? g/cm³ | |
| 0,0419 km/s | |
| ? d | |
| Albedo | ? |
spektralklasse | M |
| 8,23 | |
135 Hertha er ein stor hovudbelteasteroide av M-typen. Han er ein del av Nysa-familien. Ljoskurvedata frå Hertha indikerer eit flatt objekt og radarobservasjonar viser at asteroiden er ikkje-metallisk. Hertha blei oppdaga av Christian H. F. Peters 18. februar 1874 i Clinton i New York. Ein okkultasjon av asteroiden blei observert i år 2000.