2S19 Msta

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.
Msta-S - TankBiathlon2013-26.jpg

2S19 «Msta-S» (russisk Мста) namngjeven etter elva Msta er ein sjølvgåande 152.4 mm haubits designa av Russland/Sovjetunionen, som kom i teneste i 1989 som etterfølgjaren til 2S3 Akatsija. Kjøretøyet er basert på T-80-chassis, men er drive av T-72 sin dieselmotor.

Utvikling[endre | endre wikiteksten]

Msta er ein moderne haubits designa for distribusjon anten som ein upansra haubits som må flyttast med traktor eller lastebil, eller monterast i pansra kjøretøy som sjølvdrive artilleri. Dagens produksjon av taua modell er kalla Msta-B, medan sjølvgåande modell er Msta-S (òg kjend under GRAU-indeks 2S19).

Utvikling av 2S19 starta i 1980 under namnet Ferma Prototypen vart kjend som Ob'yekt 316. 2S19 i standardversjon består av eit semi-automatisk legging system 1P22, ein automatisk ladar, eit ABC-vern system, passiv nattsyn for sjåføren, eit dosarblad, ein røyk generator og 81mm røyk bæreraketter, 1V116 intercom system og ein 16 kW generator AP-18D. I 2008 bestilte det russiske forsvaret ein forbetra modell med eit automatisert eldkontrollsystem.

2S19 kan fyra av følgjande typar ammunisjon: HE (24.7 km), HEAT-FS, røyk, kjemiske, taktiske, kjernefysiske, belysning og cargoammunisjon (ICM). Mal:OR Laserstyrt "Krasnopol" (9K25 system) kan òg lanserast, og dessutan ein kortare versjon av "Krasnopol-M" som passar inn i den automatiske ladaren.

Operativ bruk[endre | endre wikiteksten]

Msta-S howitzers vart brukt av russiske hæren å levera artillerield mot tsjetsjenske separatistar i løpet av den Andre Tsjetsjenske Krigen.[1]

Msta-S har òg vorte brukt i Krigen i Donbass av den ukrainske hæren og dessutan pro-russiske separatistar som overtok minst eitt slikt våpen under konflikten.[2]

Operatørar[endre | endre wikiteksten]

Kart over 2S19 operatørar i blå med tidlegare operatørar i raudt












Spesifikasjonar[endre | endre wikiteksten]

Msta-S spesifikasjonar gjeve av produsent

  • Skotvidde:
    • 29 km base-bleed"
    • 36 km rakett-assistert
  • Skottakt: 6-8 skot per minutt
  • Våpen-elevasjon: -4° til +68°
  • Våpen-travers: 360°
  • Distribusjonstid: 22 minutt
  • Avdelingsammunisjon: 50 granatar

Variantar[endre | endre wikiteksten]

  • 152 mm haubits 2A65 - ein slept versjon av den same haubits.
  • 1K17 Szhatie - ei "laserstridsvogn" væpna med eit batteri av laserar meint å deaktivere optoelektroniske system; brukar Msta-S understell og tårn.
  • 2S19M1 (2000) - Forbetra versjon med automatisk leggesystem og GLONASS.
  • 2S19M2 "Msta-SM" (2013) - Forbetra versjon utstyrt med eit nytt automatisk eldkontrollsystem som aukar stottakta. Digitale elektroniske kart er no (2012) tilgjengelege.
  • 2S19M1-155 (2006) - 155mm eksport-versjonen av 2S19M1, utstyrt med eit L/52 røyr.
  • 2S27 "Msta-K" - Hjulvariant (K = kolyosnij), basert på eit 8x8 lastebil chassis. Det var fleire ulike prototypar, inkludert ein som er basert på ein KrAZ-ChR-3130 og to basert på Ural-5323 (med og utan tårn).
  • 2S30 "Iste" - ein forbetra versjon, prototype.
  • 2S35 "Koalitsiya-SV" - Prosjektet for eit nytt artillerisystem for dei russiske landtyrkane (SV = sukhoputniye voyska). Tidlege prototypar var på eit 2S19 chassis med endra tårn, og utstyrt med ein over-og-under dobbel automatlada 152mm haubits. Utviklinga av denne varianten vart etter kvart vald vekk til fordel for eit heilt nytt artillerisystem som bruka den same nemninga.[3]

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. Pashin, Alexander. «Russian Army Operations and Weaponry During Second Military Campaign in Chechnya». Moscow Defense Review. Arkivert frå originalen den January 29, 2009. https://web.archive.org/web/20090129141108/http://mdb.cast.ru/mdb/3-2002/ac/raowdsmcc/. Henta 8 March 2014. 
  2. http://armamentresearch.com/Uploads/Research%20Report%20No.%203%20-%20Raising%20Red%20Flags.pdf}}
  3. http://www.janes.com/article/50896/new-russian-heavy-armour-breaks-cover%7Cbesøksdato=25 November 2015