Absolutt einingssystem

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk

Eit absolutt einingssystem er eit system der alle andre einingar er avleidd av éin eller nokre få absolutte grunneiningar. Ei rekkje slike system har vore i bruk.

I eit naturleg einingsystem, spesielt eigna for bruk i teoretisk fysikk, vel ein atomær storleik (masse eller lengd) som einaste grunneining, og naturkonstantar som lyssnøggleik og Plancks konstant, vert sett lik 1. I det atomære systemet (Hartreesystemet) vel ein elementærladinga, elektronmassen og Plancks konstant som grunneiningar. I dei forskjellige CGS-systema nyttar ein tre grunneiningar, og i SI-systemet sju.

Omgrepet absolutt einingssystem vart først nytta av Carl Friedrich Gauss på det CGS-systemet han konstruerte som ein kombinasjon av det elektriske og det magnetiske, og som no vanlegvis vert kalla Det gausske CGS-systemet.

I det tidlegare brukte tekniske systemet inngår tyngda av eit kilogram som grunneininga. Sidan tyngda varierer frå stad til stad, vert ikkje dette eit absolutt system.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]