Agenthandsaming

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.
Broom icon.png Denne artikkelen kan ha godt av ein språkvask, som reinskar opp målføringa og/eller innfører same språkstilen overalt.

Agenthandsdaming i etterretningsorganisasjonar er forvalting av såkalla agentar (kalla løynlege agentar eller spionar i vanleg språkbruk), primær-agentar, og agent-nettverk (kalla «eigneluter») av etterretningsoffiserer vanlegvis kjend som sakshandsamarar.

Menneskebasert etterretning[endre | endre wikiteksten]

Eit hovudføremål med etterretningsorganisasjonar er å trenga inn i eit mål med ein agent, eller eit nettverk av menneskelege agentar. Slike agentar kan anten infiltrera målet, eller rekrutterast "på plass". Saksarbeidarane er høgt utdanna tilsette ved etterretnings-organisasjonar som styrer menneskelege agentar og menneskelege agent-nettverk. Etterretningar som stammar frå slike menneskelege kjelder er kjent som HUMINT.

Nokre gonger er agent-handsaming gjort indirekte, gjennom «primæragentar» som fungerer som avløysarar (proxies) for saksarbeidarane. Det er til dømes ikkje uvanleg for ein saksoffiser å handsama ei rekkje primæragentar, som i sin tur handterar agent-nettverk, som atter er organisert i såkalla celler.

Saksoffiser[endre | endre wikiteksten]

Ein saksoffiser er ein etterretningsoffiser som er utdanna spesialist i forvaltinga av agentar og agent-nettverk. Å administrera menneskelege agentar og menneskelege etterretningsnettverk.[1] Saksarbeidarane vil oppdaga potensielle agentar, rekruttera dei og setje dsei i drift. Saksarbeidarane må setje fokus som gjer det mogleg for agenten å tileigna seg naudsynt informasjon.

Agentar, spotting, og rekruttering[endre | endre wikiteksten]

Agentar kan reknast som anten kjent med situasjonen eller heilt uvitande om denne, og i nokre tilfelle, òg uvillig. Agentar arbeider som regel under leiing av ein primær-agent eller ein saksoffiser. Når agentar jobbar åleine, og ikkje er medlemmar av eit agent-nettverk, er dei såkalla "singletons" (som Selmer Nilsen)

Identifisering av potensielle agentar er kalla "agent spotting" (òg kalla "talent spotting"). Å identifisera potensielle agentar, og undersøking av detaljane i deira personlege og profesjonelle liv, inneber detaljert verifisering av deira bona fides. Slike aktivitetar kan vera å avdekka personlege detaljar som lar potensielle agentar verta sårbare for utpressing, utpressing, eller andre motivasjonar, slik som seksuelle tilnærmingar.

Tilnærmingar til potensielle agentar kan vera trøytsame og krevje lang tid før ein kan nærma seg rekruttering.

Trening[endre | endre wikiteksten]

Agent-trening omfattar ofte teknikkar for HUMINT-dugleikar som løynleg kommunikasjon, inkludert kryptering, nytte av eingongslykel, bygging av forteiingseiningar, og anlegging av daude postkasser. Andre element av HUMINT-dugleik inkluderer elisitasjon, overvaking]] og kontraovervaking, fotografering og montering av utstyr for lydopptak, sensorar, eller radiosendarar. Saksarbeidarane kan øve agentar, ein om gongen, i isolasjon, og inkluderer berre dei elementa av HUMINT-dugleik som er naudsynt å trenga inn på det planlagde målet. Saksarbeidarane vil òg læra dei korleis agentar kan utvikla dekke for status, og dekke for handling, som tyder korleis ein kan etablera eit truverdig påskot for å vera til stades der og då og kvifor ein held på med slik åtferd medan ein er engasjert i løgne aktivitetar. Ein godt opplært og kompetent agent kan utføra sine løynlege oppgåver medan han er under nøggrann overvaking, og likevel unngå deteksjon. Ei meir avansert agent-trening kan inkludera motstand mot avhøyr.

Referansar[endre | endre wikiteksten]

  1. tilfelle offiser