Aleksej Abrikosov

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Aleksej Aleksejevitsj Abrikosov
AA Abrikosov ANL1.jpg
Aleksej Aleksejevitsj Abrikosov
Fødd 25. juni 1928
Moskva i Russiske SFSR i Sovjetunionen
Nasjonalitet Russisk
Område Fysikk
Yrke fysikar, theoretical physicist, professor
Institusjonar Landau Institute
Statsuniversitetet i Moskva
Argonne National Laboratory
Alma mater Statsuniversitetet i Moskva
Det russiske vitskapsakademiet
Kjend for Faststofffysikk
Utmerkingar Nobelprisen i fysikk (2003)
Medlem Royal Society
National Academy of Sciences
Det russiske vitskapsakademiet
Det sovjetiske vitskapsakademiet
Det ungarske vitenskapsakademiet
American Academy of Arts and Sciences

Aleksej Aleksejevitsj Abrikosov, russisk Алексей Алексеевич Абрикосов, (fødd 25. juni 1928) er ein russisk fysikar med viktige bidrag innanfor faststoffysikk.

Han tok doktorgraden i fysikk i 1951 ved Det fysiske instituttet i Moskva, og var seinare tilsett ved Landau-instituttet for teoretisk fysikk i Moskva. Frå 1991 har han vore tilsett ved Argonne National Laboratory i Illinois i USA. Abrikosov har særleg arbeidd innanfor faststoffysikk og oppdaga type-II superleiarar.

Abrikosov vart tildelt Leninprisen i 1966, Fritz Londons minnepris i 1972, og Den sovjetiske statsprisen i 1982. I 1989 mottok han Landauprisen frå Det russiske vitskapsakademiet. To år seinare, i 1991, vart Abrikosov tildelt Sony Corporation's John Bardeen Award.

Abrikosov er òg medlem av Royal Academy i London, og er medlem av American Physical Society, og i 2000 vart han valt til den prestisjefylte National Academy of Sciences. Han var ein av mottakarane av Nobelprisen i fysikk i 2003 saman med Vitalij Ginzburg og Anthony James Leggett, for teoriane sine om korleis ting kan oppføre seg ved ekstremt låge temperaturar.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]