Andreas Romberg

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Portrett av Andreas Romberg.

Andreas Romberg (fødd 27. april 1767 i Vechta i Oldenburg, død 10. november 1821 i Gotha, Thüringen) var ein tysk komponist og fiolinist, søskenbarn av Bernhard Romberg. Andreas Romberg spelte ein fiolin av Antonio Stradivari.

Biografi[endre | endre wikiteksten]

Andreas Romberg kom frå ein musikalsk familie. Han lærte å spela fiolin av far sin, Heinrich Romberg, som var militærmusikar og spela både klarinett og fiolin. Andreas opptrådte offentleg første gongen som seksåring. I tillegg voks han opp saman med den jamgamle fetteren Bernhard Romberg, som spela cello, og i 1774 vart dei to fetrane for fyrste gong sett til å opptre saman under det falske namnet "dei yngre Romberg-brørne". Dei reiste også til Amsterdam for å halda konsertar, saman med Heinrich. Familien reiste på fleire turnear rundt om i Europa i oppveksten. I 1782 vart begge fetrane tilsette ved kapellet i Münster. Andreas Rombergs fyrste komposisjon, to soloar for fiolin, stammar frå dette året.

I 1790 vart Andreas Romberg medlem av hoffkapellet i Bonn med komponisten Andrea Luchesi som kapellmeister. Romberg oppheldt seg ved kapellet samtidig med den unge Ludwig van Beethoven. I 1793 fullførte Romberg her eit oratorium basert på Der Messias av Friedrich Gottlieb Klopstock. Same året flytte Romberg til Hamburg der han vart med i operaorkesteret. Ved denne operascenen vart Andreas Rombergs første opera, «Der Rabe» (Ramnen) urframført i 1794.

Etter å ha reist til Italia og Wien samt opphalde seg ein periode i Paris, slo Romberg seg ned i Hamburg, der han vart ein sentral figur i det lokale musikklivet. I 1815 overtok han etter Louis Spohr som konsertmeister ved hoffkapellet i Gotha i Thüringen. Her døydde han etter lang tids sjukdom i 1821.

Andreas Romberg komponerte både symfoniar, konsertar og andre orkesterverk, operaer, verdsleg og kyrkjeleg vokalmusikk, kammermusikk og lieder. Ein kronologisk bibliografi over verka etter Andreas Romberg vart utgjeven av Kurt Stephenson i 1938.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]