Bel canto

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
For musikkgruppa, sjå Bel Canto.

Bel canto (italiensk for 'vakker song') er eit musikkuttrykk som viser til kunsten og teorien bak songteknikk som oppstod i Italia mot slutten av 1500-talet og nådde høgdepunktet sitt tidleg på 1800-talet. Han viser til eit ideal der ei ekspressiv og fleksibel røyst blir brukt til å uttrykka vene klangfargar. Rossini, Bellini og Donizetti er dei best kjende eksponentane for denne stilarten. Dei tidlege operaene til Verdi kan også reknast til stilen.[1]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Brisis, Katarina I. de (20. februar 2018). «bel canto». Store norske leksikon (på norsk bokmål). 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]

Artiklar
Bøker
Digitalisert materiale
Video