Berboritt

Berboritt
Generelt
Kategori	Boratmineral
Kjemisk formel	Be2(BO3)(OH,F)•H2O
Strunz-klassifisering	06.AB.10
Dana-klassifisering	26.1.1.1
Krystallsymmetri	Heksagonal punktgruppe: 3, 3m, eller 6
Einingscelle	a = 4.43 Å, c = 5.34 Å; V 90.76 ų; Z = 2
Identifikasjon
Farge	fargelaus
Krystallsystem	Heksagonal
Tvilling	Kompleks
Kløyv	{0001} perfekt
Brot	Ujamn - flate flater (ikkje kløyv) brotne i ujamne mønster
Mohs hardleiksskala	3
Glans	glasaktig
Strekfarge	kvit
Transparens	Gjennomsiktig
Tettleik	2.2
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar	Einaksa (-)
Brytingsindeks	nω = 1.580 nε = 1.485
Dobbeltbryting	δ = 0.095
Ultrafiolett fluorescens	ingen
Kjelder

Berboritt er eit berylliumborat-mineral, Be₂(BO₃)(OH,F)•H₂O. Det er kjent i vene mikrokrystall frå ein nefelinsyenittpegmatitt ved Langesundsfjorden. Det finst tre polytype former av berboritt.

Han vart først skildra i 1967 etter det vart funnen i Lupikkogruva i Ladogaområdet i Karelen i Russland. Det er òg funne ved Tvedalen i Larvik i Vestfold og Siktesøya i Langesundsfjorden ved Porsgrunn i Telemark.

Kjelder

• Berboritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/berboritt.