Billy Boy Arnold

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Billy Boy Arnold
Billy Boy Arnold (blues musician).jpg
Fotografi av Ronald Weinstock
Verkeleg namn William Arnold
Fødd 16. september 1935 (82 år)
Chicago, Illinois, USA
Instrument Munnspel, Gitar, vokal
Sjanger Chicago blues, Rhythm and blues
Aktive år 1952 til i dag

William «Billy Boy» Arnold (fødd 16. september 1935)[1] er ein USA-amerikansk blues-munnspelspelar, songar og låtskrivar.

Biografi[endre | endre wikiteksten]

Billy Boy Arnold på International Jazz Festival i Wellington i 2006.

Arnold var fødd i Chicago og byrja å spele munnspel som barn, og i 1948 fekk han formelt opplæring frå naboen John Lee «Sonny Boy» Williamson, kort tid før Williamson døydde. Arnold debuterte som plateartist i 1952 med «Hello Stranger» for Cool, og plateselskapet gav han kallenamnet «Billy Boy».[1]

Tidleg i 1950-åra slo han seg saman med gatemusikaren Bo Diddley og spelte munnspel 2. mars 1955 på innspelinga av Bo Diddley-songen «I'm a Man» for Checker Records.[1] Same dagen som Bo Diddley-innspelinga spelte Billy Boy inn den sjølvskrivne «You Got to Love Me» som ikkje kom ut før plateboksen Chess Blues 1947-1967 i 1992.[2]

Arnold signerte ein solokontrakt med Vee-Jay Records og spelte inn originalane til «I Wish You Would» og «I Ain’t Got You».[3] Begge vart seinare spelte inn av The Yardbirds.[3] «I Wish You Would» vart òg spelt inn av David Bowie på albumet Pin Ups i 1973 og av Sweet i 1982 på albumet Identity Crisis.

Seint i 1950-åra fortsette Arnold å spele i Chicago og i 1963 spelte han inn albumet More Blues From The South Side for Prestige, men karrieren stagnerte og han starta ein parallell karriere so bussjåfør og seinare tilsynsførar.[1]

I 1970-åra hadde Arnold byrja å spele att på festivalar i Europa. Han spelte inn ei innspeling for BBC Radio 1 og John Peel den 5. oktober 1977. Han spelte i 1997 inn songar for det som vart albumet Catfish i 1999 i London med Tony McPhee og The Groundhogs.

Diskografi[endre | endre wikiteksten]

Studioalbum[endre | endre wikiteksten]

  • More Blues On The South Side (Prestige, 1964)
  • Kings Of Chicago Blues Vol. 3 (Vogue, 1973)
  • Blow The Back Off It (Red Lightnin', 1975)
  • Checkin' It Out (Red Lightnin', 1979)
  • Ten Million Dollars (Blue Phoenix, 1984)
  • Back Where I Belong (Alligator, 1993)
  • Eldorado Cadillac (Alligator, 1995)
  • Boogie 'n' Shuffle (Stony Plain, 2001)
  • Consolidated Mojo (Electro-Fi, 2005)
  • Billy Boy Arnold Sings Sonny Boy (Electro-Fi, 2008)
  • Billy Boy Arnold Sings Big Bill Broonzy (Electro-Fi, 2012)
  • The Blues Soul Of Billy Boy Arnold (Stony Plain, 2014)

Konsertalbum[endre | endre wikiteksten]

  • Live At The Venue 1990 (Catfish, 2000)

Samlealbum[endre | endre wikiteksten]

  • Crying And Pleading (Charly, 1980)
  • Goin' To Chicago (Testament, 1995)
  • Catfish (Catfish, 1999)

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Allmusic biography
  2. Chess Blues 1947-1967 (CD liner). various artists. USA: Chess/MCA Records. 1992. CHD4-9340. 
  3. 3,0 3,1 Russell, Tony (1997). The Blues - From Robert Johnson to Robert Cray. Dubai: Carlton Books Limited. s. 89. ISBN 1-85868-255-X. 

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]