British Overseas Airways Corporation

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Broom icon.png Denne artikkelen kan ha godt av ein språkvask, som reinskar opp målføringa og/eller innfører same språkstilen overalt.
Broom icon.svg Denne artikkelen kan ha godt av ei opprydding for å nå ein høgare standard og/eller for å verta i tråd med standardoppsettet. Sjå korleis du redigerer ei side og stilmanualen for hjelp.


Vickers VC-10 var utvikla for BOAC. Kravet til selskapet til operasjonar i tropane og høytliggende flyplassar gjorde flyet ueigna for amerikanske selskap.

British Overseas Airways Corporation (BOAC) var det statseide britiske flyselskapet for langdistanseruter frå 1939 til 1946. Det vart oppretta som ei følgje av ein sammenslutning mellom Imperial Airways og British Airways Ltd..

BOAC vart så slått saman med British European Airways i 1974 og danna British Airways.

Historie[endre | endre wikiteksten]

Frå 1930-talet fram til november 1950 opererte Imperial Airways og deretter BOAC rutar med flybåtar frå Southampton til dei britiske koloniane i Afrika og Asia. Fly som Short Empire og Short S.8 Calcutta vart brukt til transport av passasjerar og post.

Under andre verdskrig opererte BOAC ei rute mellom Leuchars i Skottland og Stockholm for å frakta post, kulelager, diplomatar og norske flyktningar og sabotørar. Ein eiga avdeling var oppsett med norsk personell og med norske Lockheed Lodestar-fly. Elles var ruta oppsett med flytypane Lockheed Hudson og de Havilland Mosquito, og dessutan fleire andre typar i mindre omfang. Ruta gjekk under namnet Stockholmsruten

Oppløysing og sammenslutning[endre | endre wikiteksten]

Ved ein parlamentsbeslutning i 1946 vart BOAC omdannet til tre skilde selskap:

Introduksjonen av jetfly[endre | endre wikiteksten]

[[ Etter tekniske problem med Comet I gjenopptok BOAC jet-flyvninger med amerikanske Boeing 707.

I mai 1952 vart BOAC det første flyselskapet som tok i bruk jetfly til passasjertransport, med det nye Dei Havilland Comet. Alle Cometfly vart sett på bakken i april 1954 etter at 3 av BOACs Comet hadde styrta. Dei etterfølgende havariundersøkingar fastlo at alle ulukkene vert skulda brisa i flyet som følgje av materialtretthet etter mange gjentekne trykkforandringar under opp- og nedstigning.

Produsenten dei Havilland løyste til slutt problema og kom opp med ein forbetra versjon i 1958. Comet 4 og BOAC vart den første til å nytta jet mellom Europa og USA.

I 1956 kunngjorde BOAC at selskapet ville bestilte 15 amerikanskbygde fly av typen Boeing 707. Detta forårsaka eit ikkje lite politisk opprør i Storbritannia, noko som enda med at selskapet vart beordra til å kjøpa dei britiskbygde Vickers VC-10 i staden til trass for at VC-10 hadde høgare driftsomkostninger enn 707. Likevel vart enden på denne disputten at BOAC enda opp med å ta begge flytypar i bruk, og bestilte 17 eksemplar av ein forlengt versjon, Syp VC-10.

Seinare vart BOAC ein av dei største kundane hos Boeing utanfor Nord-Amerika. Den neste store ordren hos Boeing var for 11 747-100, og BOAC mottok sin første 747 den 22. april 1970. Men på grunn av ein aksjon sett i verk av British Air Line Pilot sin Association kunne ikkje flyet setjast i kommersiell drift før eitt år seinare, den 14. april 1971.

I 1962 stifta BOAC and Cunard «BOAC-Cunard Ltd» for å driva ruteflyvning til Nord-Amerika, Det karibiske hav og Sør-Amerika. Samarbeidet med Cunard opphøyrde og rutene heldt fram som rane BOAC-rutar.

Oppløysing[endre | endre wikiteksten]

Den 1. september 1972 vart «British Airways Board» danna for å kontrollera både BOAC og BEA, og den 31. mars 1974 vart begge selskap oppløyst og deres operasjonar slått saman i eitt selskap. British Airways vert danna.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]