Cristobalitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Cristobalitt
Cristobalite-Fayalite-40048.jpg
Cristobalittkuler forma via avglasing (tap av silika) frå obsidianmatriks (California i USA) 5.9×3.8×3.8 cm.
Generelt
KategoriSilikatmineral
Kjemisk formelSiO2
Strunz-klassifisering04.DA.15
Dana-klassifisering75.1.1.1
KrystallsymmetriTetragonal (α) Romgruppe P41212, cubic (β) Fd3m
Einingscellea = 4.9709(1) A, c = 6.9278(2) A, Z = 4 (α);
a = 7.166 A, Z = 8 (β)
Identifikasjon
Fargefargelaus, kvit
KrystallformÅttesidig eller sfærulittar opp til fleire cm store
Tvillingpå {111}
BrotMuslig
FastleikSprø
Mohs hardleiksskala6–7
Glansglasaktig
StrekfargeKvit
TransparensGjennomsiktig
Spesifikk vekt2.32–2.36
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskaparEinaksa (-)
Brytingsindeksnω = 1.487
nε = 1.484
Dobbeltbryting0.003
PleokroismeIngen
Smeltepunkt1713 °C (β)[1]
Kjelder[2][3][4]

Cristobalitt er eit mineral med same samansetjing som kvarts, SiO2, men stabilt berre ved høgare temperatur (sjå polymorfi). Det finst difor berre i lavabergartar.

Det har namn etter Cerro Cristóbal i Mexico.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Deer, W. A., R. A. Howie and J. Zussman, An Introduction til the Rock Forming Minerals, Logman, 1966, s. 340–355 ISBN 0-582-44210-9
  2. Cristobalite. Handbook of Mineralogy.
  3. Cristobalite. Mindat.
  4. Cristobalite Mineral Data. Webmineral.