Cristobalitt

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Cristobalitt
Cristobalite-Fayalite-40048.jpg
Cristobalittkuler forma via avglasing (tap av silika) frå obsidianmatriks (California i USA) 5.9×3.8×3.8 cm.
Generelt
Kategori Silikatmineral
Kjemisk formel SiO2
Strunz-klassifisering 04.DA.15
Dana-klassifisering 75.1.1.1
Krystallsymmetri Tetragonal (α) Romgruppe P41212, cubic (β) Fd3m
Einingscelle a = 4.9709(1) A, c = 6.9278(2) A, Z = 4 (α);
a = 7.166 A, Z = 8 (β)
Identifikasjon
Farge fargelaus, kvit
Krystallform Åttesidig eller sfærulittar opp til fleire cm store
Tvilling på {111}
Brot Muslig
Fastleik Sprø
Mohs hardleiksskala 6–7
Glans glasaktig
Strekfarge Kvit
Transparens Gjennomsiktig
Spesifikk vekt 2.32–2.36
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar Einaksa (-)
Brytingsindeks nω = 1.487
nε = 1.484
Dobbeltbryting 0.003
Pleokroisme Ingen
Smeltepunkt 1713 °C (β)[1]
Kjelder [2][3][4]

Cristobalitt er eit mineral med same samansetjing som kvarts, SiO2, men stabilt berre ved høgare temperatur (sjå polymorfi). Det finst difor berre i lavabergartar.

Det har namn etter Cerro Cristóbal i Mexico.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Deer, W. A., R. A. Howie and J. Zussman, An Introduction til the Rock Forming Minerals, Logman, 1966, s. 340–355 ISBN 0-582-44210-9
  2. Cristobalite. Handbook of Mineralogy.
  3. Cristobalite. Mindat.
  4. Cristobalite Mineral Data. Webmineral.