Den indre kjernen

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Tverrsnitt av jorda frå kjernen til eksosfæren.

Den indre kjernen til jorda er den indre og varmaste delen av jorda. Han er om lag 1220 km i radius og berre 70 % av radiusen til månen. Ein trur at han består av ei blanding av jern og nikkel og kan ha ein temperatur liknande overflata til sola.[1]

Den indre kjernen roterer raskare enn resten av jorda, slik at han kvart år vinn ein kvart omdreiing. Dette kan vere ei av årsakene til jordmagnetismen.

Oppdaging[endre | endre wikiteksten]

Seismologen Inge Lehmann oppdaga at det fanst ein indre kjerne som skilde seg frå den faste ytre kjernen i 1936[2] ved hjelp av observasjonar frå seismiske bølgjer skapt av jordskjelv.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. E. R. Engdahl; E. A. Flynn and R. P. Massé (1974). «Differential PkiKP travel times and the radius of the core». Geophys. J. R. Astr. Soc. 39: 457–463.  Cite uses deprecated parameter |coauthors= (hjelp)
  2. Edmond A. Mathez, red. (2000). EARTH: INSIDE AND OUT. American Museum of Natural History.