Diban

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Gå til: navigering, søk
Koordinatar: 35°0′9″N 40°30′42″E
Diban
ذيبان
by
Land Flag of Syria.svg Syria
Guvernement Deir ez-Zor guvernement
Distrikt Mayadin-distriktet
Nahiyah Diban
koordinatar 35°0′9″N 40°30′42″E
Folketal 9 000 (2004) [1]
Tidssone EET (UTC+2)
Syria location map3.svg
Locator Red.svg

Diban (arabisk ذيبان, òg skrive Thiban eller Dhiban) er ein by aust i Syria i Deir ez-Zor guvernement, ved austbreidda av Eufrat, sør for Deir ez-Zor, 17 kilometer sør for al-Busayrah og 13 kilometer nord for Asharah.[2] Av stader i nærleiken finn ein Mayadin i nord og aust, al-Hawayij i nordaust, Makhan i sør og al-Tayanah i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Diban eit folketal på 9 000 i 2004. Han er det administrative setet i ein nahiyah («underdistrikt») som består av ti stader med eit samla folketal på 65 079 i 2004.[1]

Ein del av Diban ligg på ein ås kalla Tell Diban, som òg er ein arkeologisk stad. Tell Diban er identifisert som den arameiske byen Rummunina i antikken,[2][3], eit namn som truleg kjem frå det arameiske ordet rummangranateple»).[2] Byen og området rundt fungerte som militærleir for armeen til den assyriske kongen Tukulti-Ninurta II under det siste felttoget hans i 885 fvt. Kongen rapporterte at Rummunina låg langs ein kanal i Khabur, ei sideelv til Eufrat.[3] I følgje den belgiske orientalisten Edward Lipinsky, var Tell Diban «utan tvil busett i jarnalderen».[2]

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  • Denne artikkelen bygger på «Diban» frå Wikipedia på engelsk, den 10. mai 2014.
  • Bryce, Trevor. The Routledge Handbook of The People and Places of Ancient Western Asia: The Det nære austen from the Earky bronsealderen to the fall of persarane Empire. Routledge. ISBN 1134159080. 
  • Lipiński, Edward. Arameans: Their Ancient History, Culture, Religion. Peeters Publishers. ISBN 9789042908598. 
  1. 1,0 1,1 Folketeljing 2004. Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS). Deir az-Zawr guvernement. (arabisk)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Lipinsky, s. 84-85.
  3. 3,0 3,1 Bryce, 2009, s. 598.