Eine kleine Nachtmusik

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Jump to navigation Jump to search
Serenade nr. 13
Eine kleine Nachtmusik

K. 525
Serenade av Wolfgang Amadeus Mozart
Sjanger Orkestermusikk
Periode Wienerklassisismen
Komponert 1787
Typisk lengd 23:48
Satsar 4

Serenade nr. 13 for strykarar i G-dur, K. 525 vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1787. Verket er meir kjend under namnet Eine kleine Nachtmusik. Den tyske tittelen tyder «ein liten serenade», men vert ofte omsett meir unøyaktig til «litt nattmusikk»[1] Verket er skriven for eit kammerensemble med to fiolinar, bratsj, og cello og stundom kontrabass, men vert ofte framført av eit strykeorkester.[2]

Komposisjon og mottaking[endre | endre wikiteksten]

Serenaden vart gjort ferdig i Wien den 10. august 1787,[2] kring tida då Mozart arbeidde på den andre akta av operaen Don Giovanni.[3] Det er ikkje kjend kvifor stykket vart komponert.[4] Hildesheimer (1991, 215), skriv at dei fleste serenadane til Mozart vart skrivne på bestilling.

Den kjende tittelen på verket kjem frå Mozart sjølv, som nytta dette namnet i den personlege katalogen hans. Verket vart først publisert kring 1827, lenge etter Mozart var død, av Johann André i Offenbach am Main.[2] Det hadde blitt seld til denne forleggaren i 1799 av enka til MozartConstanze, i lag med mange andre av komposisjonane til ektemannen.

I dag er serenaden mykje spelt og både Jacobson (2003, 38) og Hildesheimer (1992, 215) meiner at serenaden er det mest populære av alle verka til Mozart.[5]

Satsar[endre | endre wikiteksten]

Verket har fire satsar:

  1. Allegro
  2. Romanze: Andante
  3. Menuetto: Allegretto
  4. Rondo: Allegro

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

  1. Sjå "Nachtmusik" og "Notturno" i Grove Music Online.
  2. 2,0 2,1 2,2 Holoman (1992, 397)
  3. Einstein, Alfred; translators Arthur Mendel, Nathan Broder (1962). Mozart, his character, his work. Oxford: Oxford University Press. s. 206. ISBN 9780195007329.  Cite uses deprecated parameter |coauthors= (hjelp)
  4. Holoman, D. Kern (1992). Evenings with the orkester: a Norton companion for concertgoers. New York: W. W. Norton & Company. s. 398. ISBN 9780393029369. 
  5. Hildesheimer (1992, 215)

Bakgrunnsstoff[endre | endre wikiteksten]