Erik Braadland

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Hopp til navigering Hopp til søk
Erik Braadland
Fødd 21. november 1910
Idd
Død

14. juli 1988

Yrke diplomat, politikar

Erik Braadland (21. november 191014. juli 1988) var ein norsk stats-byråkrat og stortingspolitikar for Senterpartiet, fødd i Idd i Østfold.

Braadland var son til Birger Braadland. Sjølv tok han i 1928 eksamen ved Oslo Handelsgymnas og gjennomførte året etter fyrste avdeling ved Krigsskulen. Han studerte deretter økonomi og vart cand.oecon. i 1932. Frå 1934 arbeidde Braadland i Utanriksdepartementet som sekretær, utplassert i Hamburg 1934 og Marseille 1938. Perioden 1940-43 var han sekretær i Forsynings- og handelsdepartementet i London, sidan legasjonssekretær i Stockholm. I 1945 fekk han ei byråsjef-stilling i Utanriksdepartementet. Frå 1947 til 1952 var han så legasjonsråd og seinare sjef ved Militærmisjonen i Berlin. Braadland var sidan sendemann i Beograd 1952-54, Noregs ambassadør i Moskva frå 1954 til 1958 og ambassadør i London 1959-61.

Hausten 1961 vart Braadland vald inn på Stortinget frå Østfold, som fyrstekandidat på ei fellesliste for Senterpartiet og Venstre. Han var då medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen. Etter attval i 1965 var han den neste fireårsbolken medlem i Finanskomiteen.

Kjelder[endre | endre wikiteksten]

Stotingsbiografi